Schaamte over een familiegeheim in 'Romería'

In dit artikel:

Marina, net achttien en wees, wil film studeren maar stuit op een administratieve blokkade: op de overlijdensakte van haar vader Alfonso ontbreekt haar naam, waardoor ze geen recht heeft op een studiebeurs. Die ontdekking brengt haar van het levendige Barcelona naar het kleine Vigo, waar ze plotseling omringd wordt door tientallen familieleden die haar vaak onbekend of vaag vertrouwd zijn. Langzaam wordt duidelijk dat Marina binnen de stamboom als het ware is uitgewist.

Terwijl ze graaft in het verleden stuit ze op zwijgen, schaamte en uiteenlopende versies van hetzelfde verhaal. Haar vaders familie weigerde lange tijd zijn dood te erkennen. Uiteindelijk blijkt Alfonso in de vroege jaren negentig te zijn omgekomen door drugsgebruik en een heroïneverslaving, in een periode waarin vooroordelen rond aids en homoseksualiteit mensenlevens en familierelaties vernielden. Tegelijk ontvouwt de film hoe Marina’s ouders elkaar ontmoetten, jong en onervaren ouders waren, en losraakten van hun pasgeborene.

Romería (Spaans: pelgrimage) verweeft die zoektocht met dagboekfragmenten uit 1983 van Marina’s moeder, gebruikt als sfeervolle voice-over. Regisseuse Carla Simón baseerde deze semi-autobiografische film op haar eigen familiegeschiedenis en de originele dagboeken van haar moeder; de film balanceert tussen dromerige terugblikken en nuchtere ontdekkingen. Thema’s zijn identiteit, familiegeheimen en heling: pas door het verleden onder ogen te zien kan een fundament voor de toekomst ontstaan. Romería is fraai vormgegeven en krijgt 3,5 ster; te zien onder meer in Slieker Film Leeuwarden en op Picl.nl.