Run op zelfverdedigingswapens uit Duitsland. 'Maakt me geen donder uit of het mag van de politie'
In dit artikel:
Nederlanders slaan massaal zelfverdedigingsartikelen in net over de grens in Gronau (D), vooral bij de winkel Oldenkotte-Jagd van de 67‑jarige Herman Oldenkotte. Sinds de moord op Lisa uit Abcoude is de toestroom sterk toegenomen: tasers, pepperspray, luchtbuksen, alarmpistolen en ‘home defense’-pistolen vliegen de deur uit. Veel klanten komen uit alle delen van Nederland — van Groningen tot Zeeland — maar opvallend veel staan uit Ter Apel in de rij, zegt Oldenkotte, samen met zijn medewerker Rudi Roelink.
De vraag is explosief gegroeid: tasers die vroeger per zes werden besteld, komen nu in partijen van 48; de voorraad rubber- of plastickogelpistolen is vertienvoudigd; pepperspray gaat het hardst, klanten kopen soms tientallen stuks tegelijk. Omdat veel van deze middelen in Nederland verboden zijn, moeten kopers ze persoonlijk ophalen in Duitsland en kunnen ze niet laten thuisbezorgen.
Klanten vertellen vaak schrijnende motieven. Slachtoffers van bedreiging, stalking of inbraak zoeken een snel gevoel van veiligheid — een jonge man kocht bijvoorbeeld meerdere pistolen, een shotgun, tasers en pepperspray nadat iemand zijn laptop had gestolen. Een 18‑jarige uit Enschede kocht een taser voor zijn moeder. Oldenkotte hoort tal van soortgelijke verhalen: vrouwen die geslagen zijn of bedreigd, en mensen in rolstoelen die zich op die manier willen kunnen verdedigen.
De winkelier en zijn klanten verwijten deels de Nederlandse hulpdiensten: zij vinden dat politie en blauw op straat tekortschieten. Oldenkotte erkent wel dat hulpdiensten op noodoproepen afgingen, maar zegt dat dat soms te laat bleek. Tegelijkertijd bestaat er een paradox: het Centraal Bureau voor de Statistiek meldt dat het aantal moorden in Nederland sinds het einde van de vorige eeuw is gehalveerd — statistisch gezien is het dus niet zo dat het land onveiliger wordt, ondanks het gevoel van onveiligheid dat veel mensen ervaren.
Kort samengevat: uit angst en onvrede halen veel Nederlanders nu verboden of lastiger verkrijgbare afschrikmiddelen in Duitsland, gedreven door persoonlijke incidenten en maatschappelijke onrust. De trend roept vragen op over grensoverschrijvende handel, handhaving en de balans tussen het vergroten van persoonlijke veiligheid en het risico dat meer wapenbezit nieuwe problemen creëert.