Ronald Koeman als bedrijfskundige | column Ronald Mulder

In dit artikel:

Ronald Koeman krijgt in deze beschouwing vooral lof voor zijn selectiebeleid bij Oranje, dat volgens de schrijver draait om zekerheid, mentaliteit en flexibiliteit. Het stuk betoogt dat Koeman spelers kiest die hebben bewezen dat ze onder druk en op het hoogste niveau kunnen presteren, liefst op een eindtoernooi of in een sterke competitie. Daarmee lijkt hij risico’s te willen vermijden in een toernooi als het WK of EK, waar acht zware wedstrijden in korte tijd in de hitte gespeeld moeten worden.

Een belangrijk uitgangspunt is dat mentaliteit vaak zwaarder weegt dan puur talent. Denzel Dumfries wordt genoemd als voorbeeld: ondanks twijfels over zijn techniek of uitstraling kreeg hij al vroeg vertrouwen, omdat hij altijd inzet en fysieke kracht bracht. Tegelijkertijd laat Koeman weinig ruimte voor spelers die in een belangrijk duel door het ijs zakken; een mindere beurt kan lang doorwerken in zijn oordeel, zoals de tekst suggereert bij Joey Veerman na het EK-duel met Oostenrijk.

Daarnaast gebruikt Koeman volgens de auteur wissels als wapen. Hij kiest daarom graag voor multifunctionele spelers en invallers die iets unieks toevoegen, zoals Wout Weghorst en Guus Til. Zo probeert hij zijn ploeg wendbaar te maken in een chaotisch toernooi, waarin een wedstrijd met één ingreep volledig kan kantelen.