Rixt van der Kooij's Songs of Eve: een indrukwekkend spel van klanken | recensie ★★★★☆

In dit artikel:

Pianist-componist Rixt van der Kooij plaatste de vrouw centraal in het 25e liederendrieluik van haar project. Het programma Songs of Eve — het 74ste concert in de reeks, getoond op 8 maart in de Doopsgezinde Kerk te Leeuwarden — bracht Van der Kooij samen met mezzosopraan Famke Voshol en de Letse sopraan Darta Liepina (beiden studenten aan het Koninklijk Conservatorium). Op 19 april volgt het 75e concert van de serie, een dubbelviering voor het Noorden.

Het recital onderzocht verleiding en innerlijk leven van vrouwen aan de hand van een gevarieerd repertoire: Schumann’s Mary Stuart, Debussy’s Chansons de Bilitis, drie Ophelia-liederen van Richard Strauss, een driedelig werk van een Letse componist en jazzy fragmenten uit Jake Heggie’s Eve-Song. Voshol gaf de gedoemde vorstin overtuiging en kleur, al miste haar Gebet soms de zachtere schakeringen. Debussy’s lyriek oogstte lof wegens dromerigheid en een goed op de stem aangesloten pianopartij. Liepina blonk uit in de Strauss-miniaturen en Letse stukken, maar in hogere passages had de zaalakoestiek af en toe nadeel.

Opmerkelijk waren de premières van Van der Kooij op Friestalige poëzie van Albertina Soepboer; vooral Nacht en It fersplintere gesicht toonden hoe haar moderne pianotaal de teksten extra expressie en beweging gaf. De uitvoering werd positief ontvangen (★★★★☆) voor de intensiteit en de samenspraak tussen pianospel, zang en woord.