Regisseur Stef Verhoeven over theatervoorstelling 'Zie Mij': 'Voor mantelzorger bestaat geen opleiding'

In dit artikel:

In het Posthuis Theater in Heerenveen bracht het ensemble rond Matthijs Buikema, Iwan Dam, Marjolein Wouters en Theo Schouwerwou recent de theatervoorstelling Zie Mij, die mantelzorg en de relatie tussen cliënt, familie en zorgprofessional centraal zet. Met realistische scènes — een verontrustend telefoontje, een huisartsengesprek met een overbelaste mantelzorger en de opeenstapeling van goedbedoelde adviezen — wordt zichtbaar hoe snel gewone gezinsplannen door ziekte kunnen worden verstoord en hoeveel druk dat op naasten legt.

De voorstelling betrekt het publiek actief: scènes worden hernomen op basis van suggesties uit de zaal, waardoor kwetsbare punten in communicatie aan het licht komen. Bezoekers, een mengeling van mantelzorgers, zorgverleners en zorgontvangers, herkennen veel situaties: het telkens opnieuw moeten vertellen van het verhaal, het gebrek aan empathie bij overhaaste artsen, en het ontbreken van aandacht voor de mantelzorger zelf. Muzikale verstilling van Ed Boeké benadrukt het moment waarop verbinding nodig is om van losse lijnen één stabiele driehoek te maken tussen cliënt, familie en zorgprofessional.

Regisseur Stef Verhoeven en de spelers brengen de kernboodschap duidelijk: mantelzorg draait om verbinding en wederzijds begrip, niet om protocollen — er bestaat geen kant-en-klare opleiding voor dit vaak intensieve en emotionele werk. De voorstelling fungeert zowel als spiegel als als oefenruimte: ze laat zien wat er misgaat in de praktijk en hoe kleine aanpassingen in houding en taal gesprekken menselijker en effectiever kunnen maken. Extra context: mantelzorgers hebben vaak behoefte aan meer structurele ondersteuning, erkenning en praktische scholing om die rol vol te houden zonder overbelasting.