'Raar' is soms iets wat iemand nodig heeft, weten ze in ziekenhuis Nij Smellinghe

In dit artikel:

Een oudere man belandt in ziekenhuis Nij Smellinghe nadat hij over een vloerkleedje is gestruikeld. Ok-verpleegkundige Fokkelien Monderman begeleidt hem tijdens de opname: ambulancezorgers hebben hem eerst gestabiliseerd, daarna volgt onderzoek en pijnbestrijding. Omdat standaard pijnstillers onvoldoende effect geven, schakelen de anesthesiologen over op een PENG-blokkade — een lokale verdoving rond het zenuwnetwerk van de heup die pijn kan verzachten als tijdelijke maatregel of wanneer een operatie niet direct mogelijk is. Direct na de ingreep neemt de pijn merkbaar af.

Tijdens het herstelgesprek tekent Monderman een breder beeld van zijn thuissituatie: hij woont alleen sinds het overlijden van zijn vrouw, slaapt overdag veel, vergeet makkelijker namen en gebruikt de naam en het adres op zijn wandelstok als geheugensteun. Hij zwaait naar voorbijgangers en droomt vaak over gelukkiger tijden; soms verwacht hij dat zijn vrouw straks binnenkomt. De man erkent dat hij minder goed voor zichzelf zorgt — eten en drinken vallen regelmatig weg — en vermoedt dat Alzheimer aan de deur klopt.

Monderman reflecteert op haar rol: verpleegkundigen trachten vaak problemen te verbeteren, maar sommige ogenschijnlijke eigenaardigheden hebben voor de bewoner betekenis en bieden troost. In dit geval combineren medische interventie (pijnbestrijding met een PENG-blokkade) met aandacht voor levensverhalen en emotionele behoeften, wat illustreert hoe medische zorg en menselijk contact samenkomen bij oudere, kwetsbare patiënten.