Preston Losack (35), Amerikaans dichter in Leeuwarden, komt uit Texaanse familie van Trump-stemmers. 'Ik kan niet terug'

In dit artikel:

Preston Losack (35) is een Amerikaanse dichter en docent uit Dallas die sinds enkele jaren in Leeuwarden woont. Oorspronkelijk naar België gekomen voor filosofiestudie (specialisatie vriendschap en ethiek), bleef hij in Friesland hangen door liefde en werk: hij geeft Engels en muziek op het Montessori Lyceum. Losack profileert zich actief in het Friese culturele circuit als meertalig dichter (Engels, Nederlands, Fries) en werkt aan een episch, autobiografisch gedicht van ruim zeventig pagina’s over migratie en zijn ontwikkeling als schrijver.

Zijn Amerikaanse achtergrond zorgt voor ongemak in Nederland, zeker in tijden van Trump. Veel familieleden uit Texas stemden op Trump; dat leidt tot ongemakkelijke vragen wanneer mensen horen dat hij uit Dallas komt. Losack zegt dat hij vroeger zelf vaak Republikeins stemde, maar dat zijn aversie tegen Trump zo groot werd dat hij bij de laatste presidentsverkiezingen opgelucht was over Bidens overwinning en zich nu eerder als Democraat ziet. Hij wijst ook op de diepe ongelijkheid tussen de winst die Trump persoonlijk zou hebben geboekt en de situatie van gewone werknemers.

Concreet ervaart Losack soms vooroordelen of schrijnende momenten buiten de kosmos van literatuur: tijdens zijn rijexamen maakte de examinator onder meer opmerkingen over vrouwen in hijabs en riep tegen hem “gassen, gassen!”, iets wat hij als intimiderend en politiek geladen omschrijft. Tegelijk voelt hij zich hier meer migrant dan expat — hij kwam niet op uitnodiging van een bedrijf en waardeert de sociale voorzieningen in Friesland: “Friesland is net een soort Texas, maar dan met gezondheidszorg.”

Losack ziet ook hoe Amerikaanse politieke cultuur doorsijpelt naar Nederland: van bumperstickers voor ‘Trump ’28’ tot een import van conservatieve ideologieën die hij niet organisch vindt. Binnen zijn eigen kring van Amerikaanse collega’s in Friesland wordt politiek vaak vermeden; gesprekken over Trump leiden volgens hem snel tot een zwaardere sfeer.

Als dichter wil Losack niet primair activist zijn. Hij gelooft dat poëzie de rauwe menselijke ervaring moet tonen zonder te preken. Zijn grote gedicht mengt talen en verwijzingen: Nederlandse en Friese woorden en zinsconstructies roepen soms weerstand bij redacteuren die het te “Amerikaans” of juist te “Nederlands” vinden. Een onverwachte concrete aanwezigheid van Trump in zijn tekst komt via Highway 287 — een weg langs belangrijke plekken uit zijn leven die nu de bijnaam Donald J. Trump Highway draagt — wat hem het gevoel geeft dat Trump letterlijk overal zijn stempel drukt.

Losacks verhaal is dus een samenspel van persoonlijke migratie, culturele integratie en politieke spanning: een Amerikaan die in Friesland wortel schiet, zich comfortabel voelt met de sociale staat daar, maar tegelijk geconfronteerd wordt met de erfenis en export van Amerikaanse politiek in zijn dagelijkse leven en werk.