Predikant Hetty (73) uit Leeuwarden ging voor in de toga van haar vader

In dit artikel:

Hetty Jansen (73) overleed op 7 januari na een snelle verslechtering van haar gezondheid. De predikante, jarenlang gezicht van de Kurioswijkgemeente in Huizum (Leeuwarden), stond bekend om haar zakelijke werkhouding, vaste rituelen en diepe betrokkenheid bij mensen en de kerk.

Opgegroeid in de Betuwe als dochter van een predikant, liep Hetty aanvankelijk een andere richting — ze studeerde aan de Pedagogische Academie — maar vond uiteindelijk haar roeping op de kansel. Haar vader, zelf verbonden aan de gereformeerde bond waar vrouwen in het ambt geen plaats hadden, verraste door haar ambitie te steunen. Na aanvullende studie klassieke talen en theologie in Utrecht kreeg ze haar eerste gemeente in Terkaple; later werkte ze onder meer in Soest en vanaf 1994 in Leeuwarden. In die stad diende ze in eerst de hervormde Kapel Pniël en na een fusie in de Kurioskerk (PKN) tot haar emeritaat in 2018.

Hetty was sober en doelgericht: ze liet niet snel luxe aan zich voorbijgaan, maar vermeed onnodige kerkelijke uitgaven omdat de zaak belangrijker was dan haar persoonlijke comfort. Haar preken schreef ze met vulpen op A5-papiertjes — meer dan 1.600 stuks — en ze bewaarde al die teksten. Bestuurlijke taken lag haar; als voorzitster van kerkenraadsvergaderingen hield ze de orde strak en stak ze tijdsoverschrijding kort af met een tik op een koffiekopje of een doortastende vraag. Structuur en zorgvuldigheid markeerden zowel haar predikantschap als haar omgang met mensen.

Persoonlijke kenmerken: ze hield van Friesland, sprak Fries en haalde zelfs een lesbevoegdheid in die taal. Hobby’s waren schilderen en de natuur, en ze reed graag in haar Volvo C30. Omdat ze zelf geen kinderen kreeg, had ze een hechte band met de kinderen van haar broer Peterjan; ze was meer dan zomaar een tante. Na de diagnose hersentumor eind 2015 konden artsen die slechts deels verwijderen; de ziekte bemoeilijkte haar laatste jaren als predikante. In 2018 verhuisde ze naar Tuk om dicht bij haar broer te wonen en geen werk te overschaduwen voor haar opvolger.

Hetty wilde haar afscheid niet als een definitieve afsluiting zien; zij hield vast aan de overtuiging dat er iets beters komt na dit leven — een visie die ze deelde met haar vader. Op 7 januari overleed ze; de dienst van woord en gebed werd verzorgd door haar nichtje Elise, zelf ook predikant. Haar nalatenschap bestaat uit decennia van zorg voor een gemeente, duizenden handgeschreven preken en een voorbeeld van dienstbaarheid en bescheidenheid binnen de kerk.