Ploegleider Peter de Vries moet 'ontslag' nog een plekje geven: 'It wie efter de rêch om al bepraat'

In dit artikel:

Peter de Vries, 58, heeft zijn afscheid als ploegleider van het Essent-marathonteam niet kunnen bekronen met een laatste zege in Thialf. Na dertien jaar in het vak kreeg hij te horen dat hij – samen met trainster Diane Valkenburg – na zes seizoenen niet meer verder zou gaan; de beslissing, genomen door teamleider Sven Kramer, kwam voor De Vries als een klap omdat die volgens hem achter zijn rug was genomen en zonder heldere onderbouwing.

De Vries had gehoopt dat hij het seizoen motiverend kon uitlopen; het team boekte juist sportief succes de laatste tijd, met overwinningen op de Weissensee (Jordy Harink), het open NK (Harm Visser) en zege in beide cupwedstrijden rond het natuurijs. Bovendien, zo benadrukt De Vries, bestaan er nog maar vier professionele marathonteams met betaalde staf, waardoor vertrekmogelijkheden beperkt zijn en het afscheid extra wrang voelt. Naast zijn schaatswerk heeft hij een halve baan als centrummanager in Heerenveen.

Een rol in de breuk speelde de status van kopman Harm Visser: bij contractbesprekingen zou Visser een wensenlijst hebben ingediend, onder meer met ideeën over anders trainen — iets waarover binnen het team wel gesproken is, maar waar De Vries niet de trainingsschema’s voor maakte. Visser kampt met een blessure die hij opliep op de Weissensee; dat bleek in Thialf fataal voor zijn titelambities.

In Thialf kon Essent zonder zijn sprintkanon geen vuist maken. De groene formatie van Reggeborgh hield de groep bijeen, waardoor Jorian ten Cate – leider in het jongerenklassement – de massasprint won en daarmee zijn tweede dagzege pakte. Hij versloeg klassementsleider Daan Gelling nipt. De Vries erkent dat als het op een sprint uitdraait, het zonder Visser lastig winnen is; de blessure heeft Visser uit de strijd om de eindoverwinning geplaatst.

Teamgenoten benadrukken dat de ploeg weliswaar snel is, maar geen echte sprinters heeft, en dat de moraal voorlopig goed blijft. Er liggen nog twee cupwedstrijden (Breda en de finale in Groningen) en drie natuurijswedstrijden in Luleå op de kalender; De Vries hoopt dat Visser daar weer kan starten — zowel voor de ploeg als voor zijn eigen kansen.

Bij de vrouwen eindigde voormalig shorttrackster Gioya Lancee als eerste in de massasprint, voor Maaike Verweij en teamgenote Esther Kiel. Verweij kroop daarmee tot vier punten van klassementsleidster Kim Talsma, die door ziekte meerdere wedstrijden miste.