Pieter Kooi stak al 13 miljoen en 650.000 euro in SC Cambuur. Wat drijft hem?
In dit artikel:
Pieter Kooi (41), ondernemer uit Oudega (Sm.), is de stille kracht achter de opbloei van SC Cambuur. De man die ooit kopieermachines verkocht en daarna Kooi Camerabewaking uitbouwde tot Europees marktleider (circa 450 medewerkers, ~€100 mln omzet), verkocht zijn bedrijf enkele jaren geleden en investeerde een groot deel van de opbrengst in de Friese club. In totaal heeft hij tot nu toe ongeveer €13,65 miljoen in Cambuur gestoken — waaronder leningen van €9,25 miljoen — plus naamrechten voor het stadion voor tien jaar en de aankoop van certificaten. Voor zijn leningen rekent hij 6% rente, maar hij compenseerde ook geregeld rente en betaalde soms meer voor certificaten dan hij aan rente terugontving.
Kooi trad de afgelopen seizoenen op als kredietgever, naamgever, adviseur en gelegentliche geldschieter bij transfers; zonder zijn interventies was het stadion waarschijnlijk langer in een bouwfase gebleven en was promotie naar de eredivisie minder waarschijnlijk geweest. Hij ziet zijn rol niet als eindbestemming: hij wil dat de club onafhankelijker wordt en zegt zelf liever naar de achtergrond te gaan dan het directeurschap over te nemen. Tegelijk erkent hij dat Cambuur, ook bij succes in de eredivisie, financieel kwetsbaar blijft en dat prijshervormingen voor supporters en sponsoren noodzakelijk kunnen zijn om zwarte cijfers te schrijven.
Zijn betrokkenheid wortelt in een mix van zakelijke ambitie en maatschappelijke intentie. Kooi omschrijft Cambuur als het project waar hij een groot deel van zijn 'teruggave' aan de samenleving in wilde beleggen: van de verkoopopbrengst had hij vijf miljoen gereserveerd voor maatschappelijke doelen. De investering noemt hij "een van de beste en mooiste investeringen die ik heb gedaan." Een kleine, beeldende anekdote illustreert de lokale waardering: tijdens een wandeling in Beetsterzwaag toeterde een gemeentelijke strooiauto hem toe en de bestuurder riep uitgelaten iets over kampioenschap — een moment dat Kooi typerend vindt voor de maatschappelijke impact van zijn betrokkenheid.
Privé heeft zijn pad ook een prijs gekend. Kooi groeide op in een boerengezin, ontwikkelde een uitgesproken ondernemersmentaliteit en nam veel risico’s (zo begon hij zijn beveiligingsbedrijf met een lening van €50.000 van zijn vader). Het succes ging gepaard met ongezonde periodes, overgewicht en spanningen binnen het gezin; na de verkoop van zijn bedrijf werd hij financieel onafhankelijk, maar belandde hij tijdelijk in een identiteitscrisis. Met steun van familie en vrienden vond hij uiteindelijk een beter evenwicht tussen werk en privé.
Kooi profileert zich als iemand die buiten de gebaande paden durft te denken — zelf omschrijft hij zich soms als een piraat die liever vaart maakt dan stipt volgens regels handelt — en die houdt van groeiende organisaties waarin hij als ‘oliemannetje’ echt verschil kan maken. Voor Cambuur betekende dat zowel kapitaalinjecties als strategische steun bij het professionaliseren van de club. Hij verwacht dat de club door slimme spelersverkopen en een iets hogere begroting competitief kan blijven in de eredivisie, maar benadrukt dat de opdrachtsystematiek en onafhankelijkheid van de club op de lange termijn cruciaal zijn.
Kortom: Kooi combineert ondernemersdrang en lokale betrokkenheid, en heeft met miljoenen en persoonlijke inzet Cambuur van financiële nood naar eredivisieklare stabiliteit geholpen. Tegelijk zoekt hij een toekomst waarin de club op eigen benen staat en zijn rol minder dominant is — terwijl de maatschappelijke impact van zijn investering volgens hem al zichtbaar is in Friesland.