Piertsje (57) uit Beetsterzwaag raakte in VS groot deel van personeel kwijt bij illegalenjacht: 'Iedereen is afhankelijk van migranten'
In dit artikel:
Op een vroege ochtend in 2025 viel een federale politiemacht de melkveehouderij van Isaak Bos in Lovington (New Mexico) binnen op zoek naar illegale arbeidskrachten. Elf werknemers werden meteen opgepakt; nog eens 24 anderen werden ontslagen omdat hun papieren niet in orde waren. In één klap verloor Bos ongeveer twee derde van zijn personeel, waardoor het bedrijf — met levende have die dagelijks gevoederd en gemolken moet worden — in acute problemen kwam. Familie, kennissen en scholieren schoten te hulp, maar de boer zei later naar lokale media dat ze nauwelijks in staat zijn het bedrijf draaiende te houden.
Het verhaal van Bos vormt geen op zichzelf staand incident. De harde anti‑migratiecampagne van de regering‑Trump heeft landelijke repercussies: hoewel veel publieke aandacht uitgaat naar protesten in stedelijke gebieden, lijden plattelandsbedrijven vaak stilletjes. Nederlandse emigranten die al decennia in de Amerikaanse landbouw werken, merken de effecten direct. Piertsje Vanderlei (57) uit Beetsterzwaag, die sinds 1990 met haar man een grote melkveehouderij bij Amherst (Texas) bouwde — met naar eigen zeggen tienduizenden koeien — zegt dat „iedereen afhankelijk is van migranten”. Ook haar bedrijf verloor personeel tijdens invallen en kampt met een structureel personeelstekort omdat veel Amerikanen het werk niet willen doen.
De institutionele oorzaak zit deels in het Amerikaanse visumstelsel. Via het H‑2‑programma (H‑2A voor landbouw, H‑2B voor seizoenswerk buiten de landbouw) komen jaarlijks tienduizenden seizoenarbeiders — vaak uit Mexico — legaal naar de VS. Nederlandse uitzender Frans Wartenbergh regelt zo ongeveer zevenduizend arbeidsvisa per jaar voor Amerikanse agrarische klanten. Maar H‑2A geldt strikt voor seizoensarbeid; melkveehouderij is doorgaans een jaar‑rond activiteit en kwalificeert daardoor niet, waardoor werkgevers een mismatch zien tussen vraag en legaal aanbod. Tegelijkertijd vallen controles en opsporing terug op ongeoorloofde werknemers, of mensen keren vrijwillig terug naar Mexico uit angst — soms met geregelde transportkosten door de overheid — wat de krapte verergert.
De Amerikaanse melkveesector zegt dat migranten ongeveer 51 procent van de arbeidskrachten vormen en waarschuwt dat duizenden bedrijven in gevaar komen als die arbeidsbron opdroogt. Boeren en uitzendbureaus klagen dat politieke discussie al jaren voortkabbelt zonder structurele oplossingen, waardoor veel bedrijven in het grijze gebied blijven zoeken naar handen: „Je kan niet tegen een koe zeggen om twee maanden geen melk te geven.” De combinatie van strenge handhaving, ongeschikte visumopties en een tekort aan lokale arbeidskrachten bedreigt op korte termijn de continuïteit van veel Amerikaanse boerderijen.