Pas de laatste jaren ontdekte Rudi uit Goutum wat zijn vader allemaal meemaakte als KNIL-militair. Hij strijdt voor een speciale status voor diens graf
In dit artikel:
Al jaren vraagt Rudi Laurenzo zich af waarom het graf van zijn vader, KNIL-militair Joseph Laurenzo op de Noorderbegraafplaats in Leeuwarden, geen bijzondere status krijgt. Die status — die nabestaanden ontzorgt door grafrechten kwijt te schelden en grafruiming te voorkomen — wordt in meerdere gemeenten toegekend aan graven van eerste generatie Molukse KNIL-soldaten als vorm van erkenning voor het onrecht dat hen is aangedaan. In april 2021 riepen meer dan honderd burgemeesters, onder wie die van Smallingerland en Ooststellingwerf, toenmalig minister-president Mark Rutte op dat leed te erkennen; een formeel antwoord bleef uit.
Joseph Laurenzo kwam pas eind 1960 naar Nederland na te zijn gevlucht van Ambon naar Nieuw-Guinea en werkte bij Philips in Leeuwarden. Zijn zoon en schoonzoon ontdekten recentelijk steeds meer van zijn lot: gevangenschap, lijfstraffen, voedseltekort en gedwongen arbeid aan de Birma-spoorlijn. De krijgsmacht heeft hem postuum vier medailles toegekend. Voor Rudi zou een speciale status op het graf een tastbare erkenning zijn van wat zijn vader voor Nederland heeft gedaan.
De pogingen om die status te krijgen liepen jarenlang vast op bestuurlijke onduidelijkheid en passiviteit. Brieven aan burgemeester Ferd G. Buma, het college en ambtenaren bleven grotendeels onbeantwoord; pas na betrokkenheid van raadsadviseur Patrick Rijke ontstond vorig jaar beweging en volgde een gesprek met wethouder Jacobse, ruim 4,5 jaar na de eerste brief. Laurenzo en zijn schoonzoon voelden zich vaak van het kastje naar de muur gestuurd en kregen het voorstel om namen op het Indisch monument in het Rengerspark te zetten — iets wat zij niet zien als gelijkwaardige erkenning.
De gemeente bracht hen in contact met het Historisch Centrum Leeuwarden (HCL). Hoewel het HCL af en toe graven aanwijst als bijzonder om andere redenen, toonde de directeur begrip voor het verzoek en zegt zich in te willen zetten. De uiteindelijke beslissing ligt echter bij het college en de gemeenteraad. Rudi hoopt op een snelle afronding: "Ik hoop dat het allemaal geregeld kan worden", zegt hij, zich bewust van zijn eigen leeftijd en het belang van tijdige erkenning voor zijn vader.