Oud-Leeuwarder en lobbyist Edgar Hoedemaker (32) springt in de Haagse bres voor het Friese belang

In dit artikel:

Edgar Hoedemaker (32), geboren en getogen in Leeuwarden, werkt sinds ongeveer een halfjaar als Friese lobbyist in Den Haag. Vanuit een kantoor in het centrum deelt hij ruimte met collega’s uit Drenthe en belangenbehartigers van de vier grote noordelijke steden, maar hij staat formeel alleen namens Fryslân op de Haagse vloer. Eerder was Hoedemaker actief bij de griffie van de Tweede Kamer en hij is voorzitter van PRO in Den Haag.

De achtergrond van zijn aanstelling is dat Fryslân zich vorig jaar deels terugtrok uit de gezamenlijke noordelijke lobby van het Samenwerkingsverband Noord-Nederland (SNN). Provinciale Staten vonden die gezamenlijke koers te weinig effectief en te veel in het voordeel van Groningen, vooral na het besluit dat geld voor de Lelylijn niet aan Fryslân ten goede kwam. Kort na het interview bleek dat ook Groningen nu met een eigen lobbyist begint en dat de lobbyafdeling van het SNN wordt ontmanteld; wel wordt afgesproken gezamenlijk op te trekken bij echt noordelijke dossiers.

Hoedemaker omschrijft zijn werkwijze als nauwgezet en strategisch: hij volgt Kamerdebatten en stukken, onderhoudt veel contact met provincieambtenaren, voert gesprekken met Friese en andere Kamerleden en zit geregeld bij het IPO om mogelijkheden voor samenwerking met andere provincies te verkennen. De lobbyopgaven zijn door Provinciale Staten vastgesteld en richten zich vooral op landelijk gebied, regionale economie, bereikbaarheid en mijnbouw, met regelmatig terugkerende thema’s als de Wadden en Friese taal, cultuur en erfgoed. „Ik moet kritisch kijken naar wat ik wel en niet doe,” zegt hij over het feit dat hij de enige is die Fryslân in Den Haag vertegenwoordigt.

Zijn aanpak is niet confrontatief; Hoedemaker probeert beleid te beïnvloeden met positieve verhalen over Fryslân — zoals de sterke positie van het mkb en koploperschap in circulariteit — in plaats van te klagen dat het Noorden altijd het kind van de rekening is. Specifiek over de Lelylijn benadrukt hij dat die volgens hem van nationaal belang is voor woningbouw en economische versterking en dat hij blijft inzetten op een effectieve financieringsroute, ondanks vertragingen in kabinetsreacties en begrotingsplanning.

Als voorbeeld van resultaat noemt hij het verkrijgen van rijksmiddelen voor het prioriteren van de herstelwerkzaamheden aan de kade van Terschelling: een combinatie van lokale inzet, bestuurlijke geluiden en werkbezoeken leverde succes op. Grote frustratie ervaart hij weinig, al mist hij een groter team — ook om in Brussel actiever te zijn, aangezien veel wetgeving daar zijn oorsprong heeft. Hoedemaker ziet uitbreiding van de Friese lobbycapaciteit en meer EU-betrokkenheid als gewenste vervolgstappen.