Op zoek naar je dochter als woestijnervaring in 'Sirât'
In dit artikel:
Sirât van Óliver Laxe volgt een vaderlijke zoektocht die langzaam verandert in een existentiële beproeving. In het zuiden van Marokko, te midden van een clandestiene rave van honderden nomadische Europese feestgangers, zoekt de gehavende Luis samen met zijn jonge zoon Esteban naar zijn verdwenen dochter Mar, begin twintig. De titel verwijst naar het Arabische woord voor pad of de brug tussen aarde en paradijs — een passende metafoor voor de pijnlijke, grensoverschrijdende tocht die volgt.
De feestelijke, bijna apocalyptische sfeer verandert snel wanneer gewapende militairen het terrein ontruimen en een noodtoestand afkondigen. Mar wordt niet gevonden; vijf ravers vertrekken zuidwaarts richting de grens met Mauritanië en Luis en Esteban besluiten impulsief achter hen aan te rijden. In tegenstelling tot de grote truck en camper van de feestgangers rijden zij in een kwetsbaar busje, waardoor de woestijn hen lichamelijk en psychologisch uitput. Onderweg delen de groepen voedsel, water en benzine, maar stuiten ze ook op gevaarlijke obstakels zoals landmijnen; een ongeval waarbij het busje een ravijn inrijdt escaleert de spanning.
Regisseur Laxe bouwt met majestueuze woestijnbeelden en krachtige percussiemuziek een overweldigende, sensorische ervaring op. Wat aanvankelijk als een zoekactie naar een persoon begint, ontvouwt zich steeds meer als een verhaal over loslaten, rouw en identiteit — mede door Estebans nuchtere observatie dat zijn zus misschien gewoon een volwassen keuze heeft gemaakt en niet strikt ‘verdwenen’ is. De tocht dwingt alle betrokkenen hun grenzen te confronteren en eindigt in een schokkende tragedie, waar de dood onverwacht toeslaat.
Sirât laat zich lezen als mededeling over het onafwendbare van verlies, maar evenzeer als pleidooi voor empathie en gemeenschapszin in uitzichtloze situaties. Visueel en auditief krachtig, balans tussen contemplatie en dramatische ontknoping. Beoordeeld met vier en een halve ster; onder meer te zien in Slieker (Leeuwarden).