Op zoek naar een onbekende vader in 'Solomamma'

In dit artikel:

Edith, een Noorse onderzoeksjournalist van rond de veertig, bouwde bewust een zelfstandig leven op als alleenstaande moeder nadat ze haar zoon Sigurd via anonieme spermadonatie kreeg. In Solomamma draait de film om de instorting van die zorgvuldig geconstrueerde orde wanneer Edith ontdekt wie de donor is: Niels, een succesvolle ontwikkelaar van mobiele games die dichtbij woont. Uit nieuwsgierigheid en bezorgdheid over welke kenmerken Sigurd van zijn biologische vader heeft geërfd, zoekt ze hem op onder het mom van een professioneel interview. Wat begint als zakelijke interesse ontspoort langzaam: er groeit een vriendschap, maar ook een web van leugens en schuldgevoelens dat Ediths bestaan bedreigt. Pas als Niels de werkelijke reden van haar toenadering ontdekt, krijgt de film zijn ingrijpende ommekeer.

Regisseuse Janicke Askevold kiest voor een ingetogen, emotioneel scherp drama dat vragen oproept over oorsprong, identiteit en erbij horen, zonder expliciet te commanderen welke kant de kijker moet kiezen. Solomamma zet alleenstaand moederschap en de consequenties van anonieme spermadonatie op subtiele wijze in beeld en toont tegelijk de innerlijke spanning van een vrouw die tussen onafhankelijkheid en onzekerheid balanceert.

De film ging vorig jaar in première in Locarno en kreeg er de prijs van de Oecumenische Jury. In Nederland was Solomamma onder andere te zien op het Noordelijk Filmfestival in Leeuwarden en draait hij in bioscopen zoals Slieker Film Leeuwarden; ook is hij beschikbaar op Picl.nl. Het thema krijgt extra actuele toonzetting door recente onthullingen over fraude bij spermabanken in Nederlandse ziekenhuizen. Solomamma past bovendien in een bredere golf van openhartige themafilms uit Noorwegen, naast recente titels van filmmakers als Joachim Trier en Dag Johan Haugerud. Kritisch aangeduid met vier sterren, is het een gevoelig portret van de emotionele complexiteit rond donorschap en familievorming.