Op pad met schrijversechtpaar Nicci French: is een Nederlands dorp geschikt voor een moordverhaal?
In dit artikel:
Nicci Gerrard en Sean French — het Britse schrijversechtpaar dat als Nicci French meer dan dertig thrillers publiceerde — bezochten Broek in Waterland ter inspiratie voor hun nieuwe boek Verkeerde Afslag (april). Al twintig jaar komen ze af en toe naar Nederland voor signeersessies en lezersontmoetingen; deze keer maakten ze een verkennende wandeling door het dorp om te zoeken naar elementen die een psychologische thriller voedden.
Broek viel hen op door zijn geremde tempo en duidelijke contrast met het nabijgelegen Amsterdam: slaperige straatjes, gedempte geluiden en perfect ogende houten huisjes langs het water. Die schijnbare rust en intimiteit van een dorp gebruiken ze bewust als dramatisch instrument. In een kleine gemeenschap ontbreekt anonimiteit en valt afwijkend gedrag direct op — “Dat kan een nachtmerrie zijn”, zeggen ze — waardoor geheimen, roddels en sociale controle bij uitstek spanning genereren. Tegelijk vinden ze het belangrijk om dorp en stad te combineren; de nabijheid van Amsterdam brengt dynamiek en tegenstellingen in personages en leefwerelden.
Water en locatie spelen voor hen een concrete rol in plotvorming. De grachten en slootjes van Broek bieden niet alleen sfeer, maar ook praktische mogelijkheden voor een verhaal (French merkt droogjes op dat daar het probleem van het verbergen van een lichaam makkelijker oplost). Seizoenen en weersomstandigheden geven volgens Gerrard extra emotionele lading: het platteland voelt in de winter wezenlijk anders dan in de zomer, iets wat in de stad vervaagt.
Tijdens hun wandeling ontstonden meteen ideeën voor personages en scenario’s: een stel dat van Amsterdam naar het dorp verhuist, met één partner die overdag alleen thuis is en langzaam ontdekt dat het idyllische beeld schijnbaar perfect verbergt wat er werkelijk speelt — affaires, schulden, familiegeheimen. De begraafplaats van Broek leverde een suggestief beeld op: opeenvolgende, verdachte overlijdens die vragen oproepen en het verhaal in gang zetten.
De werkwijze van het duo is sterk dialogisch: ideeën groeien tijdens het praten, vaak als onverwachte ‘bacterie’ die aanhoudt en uitgroeit. Ze leggen eerst personages en locatie vast en reizen daarna naar de plek om de sfeer tastbaar te maken — hoe de grond aanvoelt, hoe het licht valt. Volgens Gerrard is de setting vaak bepalender dan de plot; lezers onthouden eerder de sfeer dan alle plotwendingen (ze verwijst naar de blijvende kracht van bijvoorbeeld de sfeer rond Sherlock Holmes).
Achtergrond: Gerrard (Worcestershire, 1958) en French (Bristol, 1959) zijn sinds 1990 getrouwd en debuteerden in 1997 met Het Geheugenspel. In Nederland verkochten ze al meer dan zes miljoen boeken. Hun korte passage in Broek combineerde professionele nieuwsgierigheid met persoonlijke verwondering: het dorp is mooi, maar juist die perfectie nodigt uit tot verhalen waarin onder de glans iets onrustigs schuilgaat.