Op de hoerastemming over het Leeuwarder NS-station volgde meteen een domper | column Pieter de Groot

In dit artikel:

Leeuwarders vieren de herstelde uitstraling van hun vernieuwde NS-station: de oorspronkelijke kleuren zijn weer terug en het gebouw is na lange afwezigheid weer zichtbaar in de stad. Die vreugde krijgt echter een knauw doordat NS bekendmaakte dat Groningen volgend jaar de eerder geschrapte rechtstreekse verbinding met de Randstad terugkrijgt, terwijl Leeuwarden daar buiten blijft. NS-dienstregelingsdirecteur Tijmen Voet wees in interviews specifiek op de route via Groningen en de Hanzelijn naar Zwolle en Schiphol, en vervolgens over de hogesnelheidslijn richting Rotterdam, zonder Leeuwarden te noemen.

De situatie roept herinneringen op aan drs. Jan de Roos (1902–1986), die in 1955 uitvoerig betoogde dat het station van Leeuwarden verkeerd gepositioneerd en te kleinstedelijk van karakter was. De Roos pleitte voor een nieuw kopstation loodrecht op het oude, of anders een spoorwegtunnel om de rails uit het stadsbeeld te halen, en wilde de lijn naar Groningen anders leggen. Kort na de Tweede Wereldoorlog bestond bij de gemeente nog hoop op een herinrichting, maar na studies wees NS in 1965 het kopstation af wegens extra reistijd en hoge kosten; plannen als ophoging en meerdere onderdoorgangen werden grotendeels verworpen, en van de voorgestelde vijf onderdoorgangen kwam uiteindelijk maar één aan de zuidkant.

De Roos had niet kunnen voorzien dat het rond het station later zou transformeren tot het door inwoners spottend “Klein Manhattan” genoemde kantorenlint, dat de entree naar de binnenstad veranderde. Tegen die achtergrond klinkt de oproep om het gerestaureerde station te koesteren. Reacties kunnen gestuurd worden naar het opgegeven e‑mailadres.