Nina Nijstad (23) uit Leeuwarden heeft met PSV het kampioenschap binnen handbereik: 'Alle fouten kunnen fataal zijn'
In dit artikel:
PSV staat op het punt de eerste landstitel in de clubgeschiedenis bij de vrouwen te winnen, en middenveldster Nina Nijstad (23) zit in de basis. De Eindhovense ploeg heeft met nog drie duels te spelen een voorsprong van vier punten op Ajax en speelt over twee weken ook de KNVB-bekerfinale, waardoor een dubbel binnen bereik ligt. Op het trainingscomplex De Herdgang hangen al banners die het kampioenschap suggereren — al verwijst het getal 27 op de schaal nog naar de mannenploeg; bij de vrouwen staat het kampioenschap nog op nul, maar dat kan snel veranderen.
Nijstad groeide op in Leeuwarden en maakte haar eredivisiedebuut op 18‑jarige leeftijd bij Heerenveen, nadat ze eerder bij LAC Frisia speelde. Bij Heerenveen ontwikkelde ze zich snel: ze werd aanvoerder en maakte duidelijk dat een profcarrière een reële optie was. De stap naar PSV betekende een nieuwe impuls; ze veroverde vrijwel direct een basisplaats. Nijstad noemt de overgang spannend maar nuttig en benadrukt dat de moderne faciliteiten en professionele structuur in Eindhoven haar veel rust geven — in tegenstelling tot haar tijd in Heerenveen, toen ze naast het voetbal moest werken.
De Herdgang biedt een volwaardig trainingscomplex met tribunes, en PSV-spelers hoeven niet te balanceren tussen werk en sport. Dat verschil illustreert volgens Nijstad de groeiende professionalisering in het vrouwenvoetbal, al bestaan er nog flinke verschillen tussen clubs qua begeleiding en voorzieningen. Ook dit seizoen is de competitie aangepast: voor het eerst degraderen twee ploegen, iets wat de KNVB invoerde om de onderlinge strijd spannender te maken. Nijstad juicht die verandering toe omdat het de competitie relevanter houdt tot aan de laatste speelrondes.
Naast het voetbal volgt Nijstad cursussen medische basiskennis en Spaans; ze noemt praktische redenen voor die keuze (vakanties in Zuid‑Amerika) en een persoonlijke uitdaging naast haar drukke trainingsschema. Door de intensiteit van haar werk kan ze niet vaak naar huis in Leeuwarden — de autorit is ruim tweeënhalf uur — maar het contact met familie blijft goed: haar ouders zijn regelmatig langs de lijn en anders wordt er gevideobeld.
Geloof speelt een zichtbare rol in haar leven; ze draagt op haar schoenen de tekst Jeremia 29:11, die haar troost biedt in moeilijke periodes en waar zij ook betekenis toekent aan stappen in haar loopbaan. Sportief was een groot hoogtepunt haar debuut in het Nederlands elftal in het voorjaar van 2024. In een oefenwedstrijd tegen Indonesië kreeg ze speeltijd en scoorde twee doelpunten in een recordzege (15‑0). Sindsdien is ze af en toe bij de A‑selectie teruggekeerd; vanwege herstel en wedstrijdritme wil ze fysiek en technisch sterker worden om vaker basis te kunnen zijn en zich mogelijk te richten op grotere doelen zoals het WK 2027 — daar wil ze echter niet te ver vooruitlopen en blijft ze gefocust op het huidige seizoen.
Afgelopen seizoen eindigde PSV nipt als tweede achter FC Twente en miste de titel op doelsaldo; die teleurstelling ligt achter de ploeg, zeggen Nijstad en collega’s, maar de marge tussen de topclubs blijft klein. PSV heeft dit jaar meer in eigen hand: tegen Hera United, ADO Den Haag en FC Twente mag de ploeg maximaal één keer verliezen om kampioen te blijven. Nijstad voelt vooral “gezonde spanning” en geeft aan dat haar team al het hele seizoen onder druk staat, dus de huidige situatie voelt vertrouwd.
Kortom: PSV staat op het punt historie te schrijven in het vrouwenvoetbal, en Nijstad is een van de jonge speelsters die via een gestage ontwikkeling — van Frisia naar Heerenveen naar PSV en Oranje — centraal staat in die campagne. Haar professionele omgeving, persoonlijke ambities, geloofsovertuiging en familiale steun vormen samen de basis van haar huidige vorm en haar bijdrage aan PSV’s jacht op de titel en mogelijk de dubbel.