Nieuwjaarsrecepties zijn betere hersentraining dan sudoku's

In dit artikel:

Nieuwjaarsrecepties blijken volgens de columnist in Leeuwarden een stuk effectiever als mentale oefening dan puzzels: je moet constant mensen herkennen, rollen en recente activiteiten onthouden en snel schakelen tussen verschillende begroetingsvormen. Tijdens de maandagmiddagbijeenkomst observeert hij de fijnmazige etiquette van handen schudden, duimen om elkaar, omhelzen, op de wang kussen — een laatste is veranderd sinds het gesprek over consent en levert soms ongemakkelijke momenten op (“Vroeger kreeg ik weleens een zoen van je”, mopperde iemand).

Daarnaast voorspel je tijdens zo’n receptie de gebruikelijke toespraakonderwerpen van de lokale notabelen: Venezuela, de wereld, winterweer, de Elfstedentocht en voetbalclub Cambuur; de Lelylijn bleef onvermeld. Smalltalk biedt ruimte voor ludieke uitspraken: een grap aan de burgemeester over ontvoering door “Amerikaanse elitetroepen” leidde tot een tegengrap over het inlijven van Harlingen om een haven te krijgen — het soort luchtigheid dat lokale verhoudingen blootlegt.

Een gesprek met de directeur van een cultuurstichting leidde tot het bedenken van een “Blote Friese Pommeranten”-kalender als promotiegrap; de directeur zou wel meefinancieren voor de start en stelde voor eerst de commissaris van de Koning te benaderen, met als advies de selectie commercieel aan te pakken via een oproep in de krant.

Als finale ontregelen de bitterballen alle serieuze plannen: zodra de hapjes verschijnen, valt de scherpte van netwerkdenken weg en verdwijnen de wilde ideeën. De scène werkt als een amusante beschrijving van sociale spelregels en veranderende omgangsvormen bij lokale nieuwjaarsbijeenkomsten.