Niels (36) uit Marsum vindt zichzelf terug in experimentele mannengroep. 'Ik dacht: waar begin ik aan?'
In dit artikel:
Drie mannen in hun dertigers en veertigers — Niels (36) uit Marsum, Sietse (41) uit Leek en Ben (40) uit Hijken — zochten op verschillende momenten in hun leven naar houvast en herkenning. Elk belandde in een mannengroep in Noord-Nederland (Friesland, Groningen, Drenthe) en ontdekte daar via ademwerk, lichaamsgerichte oefeningen, meditatie, familieopstellingen en soms koude-training nieuwe manieren om met gevoelens, patronen en relaties om te gaan.
Niels: van burn-out naar thuiszijn
Niels zat thuis met een burn-out en worstelde met onzekerheid en het afgebroken onderwijs. Op aandringen van zijn zwager probeerde hij eerst een individuele ademsessie; dat leidde tot deelname aan een intensief traject van acht zondagen. De bijeenkomsten combineerden meditatie, ademwerk en oefeningen rond grenzen en verantwoordelijkheid — en meteen een ijsbad op de eerste dag. Hoewel hij aanvankelijk weigerachtig was ("Dit ga ik echt niet doen"), belandde hij uiteindelijk het langst in het bad. Voor hem leidde de groep tot minder innerlijke onrust, betere luistervaardigheid thuis, minder snelle verdediging en een diepere band met familieleden. Hij wil zich nu verder verdiepen in ademwerk en droomt van het begeleiden van mannenretraites.
Sietse: wekelijks delen als oefening in openheid
Sietse kwam via een LinkedIn-oproep bij een maandelijkse mannenkring terecht, juist toen hij gescheiden was en rouwde om het verlies van zijn vader. De groep had geen oplossingsgerichte houding; het principe was openheid en oordeelloos luisteren, met de expliciete afspraak om niet te ‘fiksen’. In bijna drie jaar groeide onder de vaste samenstelling van acht mannen vertrouwen en diepgang: er werden thema’s als rouw, vaderschap en intimiteit besproken, en er ontstond zelfs een hechte vriendschap buiten de cirkel. Sietse ervaart vooral meer rust, het vermogen om te pauzeren en sneller naar zijn eigen aandeel in conflicten te kijken. Zijn conclusie: wie deze weg inslaat, kan niet terug — en dat is geen slechte uitkomst.
Ben: rust zoeken na een verhuizing en gezinssituatie
Ben verliet Amsterdam voor een boerderij in Drenthe om zijn gezin meer ruimte te geven, nadat zijn oudste zoon met ernstige gezondheidsproblemen was geboren. De fysieke en sociale verandering bracht confrontatie met opgebouwde spanning. In een traject van zeven bijeenkomsten vond hij via ademwerk en familieopstellingen meer verbinding met zijn lijf en inzicht in opvoed- en werkpatronen ("niet lullen maar poetsen") die hem gevormd hadden. De rust thuis bleek soms juist confronterend, maar de groep helpt hem nu signalen van spanning eerder te herkennen en bewuster te kiezen voor pauzes.
Wat zijn mannengroepen en waarom werken ze?
Mannengroepen in de regio variëren van informele maandelijkse cirkels tot meerjarige, professioneel begeleide trajecten, zoals die van Stroom Systemisch Werk in Leeuwarden (geleidt door Johannes van Wieren en Herman Hessels). Gemeenschappelijk is het doel: een veilige, gelijkwaardige ruimte waarin mannen zonder oordeel kunnen delen en luisteren, niet om alles op te lossen maar om bewustzijn, veerkracht en verbinding te versterken. Werkvormen richten zich vaak op ervaren (adem- en lichaamswerk) in plaats van louter beredeneren. De aanpak zoekt balans tussen nuchterheid en kwetsbaarheid: men lacht, praat over alledaagse zaken en durft tegelijk te voelen.
Effecten en drempels
Alle drie mannen melden concrete verbeteringen: minder reactiviteit, betere relaties met partners en kinderen, diepere vriendschappen en meer zelfinzicht. Tegelijk blijft er een psychologische drempel: mannen vrezen oordeel, schroom of het imago van ‘zweverigheid’. In de praktijk blijken reacties echter vaak nieuwsgierig of positief, en blijkt het grootste obstakel vaak intern — het idee dat je alles alleen moet oplossen. De deelnemers benadrukken dat openheid en herhaald samenzijn cruciaal zijn: vertrouwen groeit in vaste samenstellingen en door herhaling.
Kader en betekenis
De verhalen illustreren een bredere beweging rondom mannelijkheid en mentale gezondheid: niet het afschaffen van traditionele kwaliteiten, maar het aanvullen ervan met het vermogen tot voelen, delen en grenzen aangeven. Voor veel deelnemers is het geen wondermiddel maar een proces van langzaam herstel en groei — acht zondagen of maandenlange bijeenkomsten die ruimte scheppen voor verandering zonder snelle fixes.