Nauwelijks had ik aandacht voor wat Jetten vertelde, op de achtergrond kwam te veel voorbij | column Asing Walthaus

In dit artikel:

Rob Jetten, Dilan Yeşilgöz en Henri Bontenbal presenteerden vrijdag hun plannen voor een coalitieakkoord — maar het meest opvallende was niet de inhoud, maar de achtergrond. In plaats van het gebruikelijke blauwe decor met overheidsembleem en een slagzin werd een bijna achttien minuten durende film van Nederland op een loop afgespeeld, met van alles voorbij: gevels vanaf het water, Willemstad, huizen in de steigers, zonnepanelen, havens, duinen met windturbines, de Afsluitdijk, kas- en supermarktbeelden, binnenvaartschepen en vooral talloze handen die elkaar vasthouden.

De columnist ervoer die montage als zo afleidend dat de boodschap op de achtergrond raakte; ook Jetten liet zich er door verrassen en zei: „Ik zag zojuist Nijmegen voorbijkomen. Ik weet niet wie het heeft gemaakt, maar ik ben er blij mee.” De sfeer deed denken aan klassieke Nederlandse film (zoals Bert Haanstra’s Herinnering aan Holland) en aan promofilmpjes van toerismebeurzen of tv-fragmenten waarin stadjes en landschappen gewillig voorbij glijden.

Waar eerdere persmomenten veelal sober en controlerend oogden, koos dit trio voor een nostalgische, filmische façade bij het motto ‘Bouwen aan een beter Nederland’. De schrijver suggereert dat daarmee vooral een bepaald, beeldschoon Nederland werd gepresenteerd — en sluit droog af met: aan de slag.