Nathalie Kramers (60) en Hein de Haan (47): van meer dan fulltime werkende wethouders in Leeuwarden naar chemo in het ziekenhuis

donderdag, 4 juni 2026 (18:43) - Leeuwarder Courant

In dit artikel:

Hein de Haan (47) en Nathalie Kramers (60), jarenlang collega-wethouders in Leeuwarden en gezamenlijke lijsttrekkers van GroenLinks-PvdA, leven sinds begin dit jaar in het teken van ziekte en behandelingen. Op 3 februari kreeg Hein de diagnose lymfeklierkanker; zes weken later, op de dag van de gemeenteraadsverkiezingen, bleek Nathalie borstkanker te hebben. Beide bestuurders zijn sindsdien begonnen aan kuren: om de drie weken chemo- en immuuntherapie, gevolgd door dagen van herstel en wachten, waardoor hun vroegere 60-urige werkweken plaatsmaakten voor ziekenhuisafspraken en rustperiodes.

De timing maakte de situatie extra ingrijpend. Hein droeg zijn wethouderstaken over en hoopte aanvankelijk tijdelijk uit te vallen; Nathalie concludeerde vrijwel meteen dat het wethouderschap niet meer combineerbaar was met behandeling en maakte haar afscheid emotioneel zichtbaar tijdens haar laatste wandeling naar het stadhuis. Toch leidde Nathalie het partijproces tijdens de verkiezingen en voerde ze na de uitslag nog gesprekken met de verkenner. Beide kozen ervoor hun diagnoses snel openbaar te maken; de reacties uit de politiek en de stad waren groot en troostend.

Achter de medische feiten schuilt persoonlijke zwaarte. Hein en zijn vrouw Sanne verzorgen thuis drie kinderen: Veerle (10), Linde (7) en Jelte (5). Jelte lijdt aan MLD, een ongeneeslijke metabole aandoening, en is net thuis na een lange ziekenhuisopname; Hein zegt dat zijn zoon in de laatste fase van zijn leven is. Daarmee relativeert Hein zijn eigen ziekte: zorgen om Jelte wegen zwaarder dan zijn eigen herstel. Nathalie, die een gezin heeft met volwassen kinderen en in Harich woont, richt zich op herstel en behoud van regie; ze benadrukt bewust dat ze zich bevoorrecht voelt door een goed netwerk en financiële zekerheid.

Beiden beschrijven een ingrijpende verschuiving in hun dagritme en prioriteiten. In plaats van bestuurlijke hectiek vullen ze hun dagen met wandelen, tuinieren, lezen, bezoek en simpele zorgmomenten thuis. Hein ervaart het als een cadeau om nu structureel meer bij de kinderen te zijn—schoolritjes, voorlezen, avondrituelen—en heeft ook het raadswerk van dichtbij gevolgd; Nathalie zegt dat haar tempo veel lager ligt en dat ze haar energie spaarzaam indeelt. Mentaal tonen ze zich optimistisch en realistisch: ze vertrouwen op de behandelingen en leggen de nadruk op het menselijke en relationele.

Openheid speelt een belangrijke rol in hoe ze met hun situatie omgaan. Hein schrijft columns voor Omrop Fryslân en publiceerde eerder een weblog over hun zoon, bedoeld als naslagwerk en om anderen herkenning te bieden. Beide politici kregen veel steun: bloemen, kaarten en berichten uit heel Nederland, waaronder van partijgenoten. Die solidariteit verzacht het verdriet, zeggen ze.

Voor de toekomst houden ze de deur open voor betrokkenheid bij het publieke domein, maar beide verwachten niet terug te keren naar de vorige, zware bestuursfuncties. Hein blijft actief als raadslid voor PRO en volgt het lokale politieke proces, Nathalie overweegt in een minder belastende rol maatschappelijk of politiek van betekenis te blijven. Het nieuwe college van Leeuwarden wordt op 17 juni geïnstalleerd; intussen blijven zij herstellen en aansluiten waar mogelijk, met een scherpere blik op de balans tussen werk, zorg en gezin.