Na euthanasie vanwege psychisch lijden zal er altijd een zweem van twijfel zijn | opinie

In dit artikel:

In dit opiniestuk reageert een ervaringsdeskundige uit Drachten op het debat over euthanasie bij psychisch lijden. De auteur, die zelf meerdere depressies heeft doorgemaakt en eerder suïcidaal was, zegt dat hij of zij de discussie van dichtbij kent, mede doordat depressie en suïcide ook in de eigen familie een rol speelden.

De kern van de reactie is een afweging tussen twee morele lijnen. Aan de ene kant ziet de schrijver euthanasie als mogelijk menselijker dan een eenzame of impulsieve suïcide: het kan rustiger verlopen, in goede omstandigheden en met steun van naasten. Aan de andere kant waarschuwt de auteur dat psychisch herstel nooit helemaal uit te sluiten is. Als voorbeeld wordt Mary Ellen Copeland genoemd, die na jaren van zwaar psychisch lijden alsnog herstelde en later de zelfhulpmethode WRAP ontwikkelde.

Ook verwijst de schrijver naar andere bekende ervaringsverhalen, zoals die van Eckhart Tolle en Byron Katie, om te onderstrepen dat uitzichtloos lijkend psychisch leed soms toch kan omslaan. Daarom blijft er volgens de auteur altijd onzekerheid bestaan bij euthanasie op psychiatrische gronden, hoe zorgvuldig artsen ook toetsen of het lijden werkelijk ondraaglijk en zonder perspectief is.