Na een ellendige jeugd debuteert Jacky Kuiper uit Groningen als schrijver. 'Het was alles of niets'
In dit artikel:
Jacky Kuiper (1988) vond na een moeizame jeugd in Lelystad en studies in Zwolle en periodes in Amsterdam een thuis in Groningen, waar ze haar literaire debuut Feniks schreef. De roman volgt Eva, een jonge vrouw die terugkijkt op een jeugd vol angst, onveiligheid en loyaliteitsconflicten binnen een disfunctioneel gezin waarin de criminele handel van haar vader de sfeer bepaalde. Hoewel veel fictie is, vloeit de kern van het verhaal rechtstreeks voort uit Kuipers eigen ervaring: opgroeien in een omgeving waar drugscriminaliteit en geheimen alledaags waren.
Het keerpunt in haar leven kwam tijdens het samenwonen en haar zwangerschap, toen de druk van haar vaders situatie en de passiviteit van haar partner tot een confrontatie leidden. Daarna verbrak ze het contact; ook haar moeder koos uiteindelijk voor afstand. De losse band blijft knagen: Kuiper geeft aan dat ze regelmatig bezorgd is over haar vader, die inmiddels in een andere gevangenis zou zitten.
Het schrijven van Feniks nam ongeveer tien jaar in beslag. Een korte pitch van honderd woorden leidde tot contact met een uitgever; Kuiper volgde daarnaast een schrijfopleiding. Het manuscript onderging meerdere revisies — de eerste drie versies werden weggegooid, een latere versie telde 60.000 woorden waarvan zo’n 20.000 geschrapt moesten worden — omdat ze naar een krachtige, onversneden toon streefde. Oorspronkelijk heette het project Vergeet nooit waar je vandaan komt; Feniks werd de definitieve titel omdat het thema van herrijzen en opnieuw beginnen centraal staat. Ook de cover werd scherp bepaald, met verwijzingen naar spijkerige, punkachtige grafische sferen.
Kuiper benadrukt dat hoofdpersoon Eva een samengaan is van zichzelf en haar broertjes en zusje: sommige scènes zijn direct ontleend aan de werkelijkheid, andere zijn denkbaar maar gefictionaliseerd (zoals automutilatie of kinderverwaarlozing). Tegenwoordig is ze moeder van drie jonge kinderen en draagt ze hun initialen en levensmotto’s zichtbaar; haar roman is daarmee zowel een verwerkingsproces als een poging tot herstel en nieuw begin. Feniks onderzoekt intergenerationele schade, loyaliteit en de moeizame weg naar wederopbouw.