Mijn eerste keer op een naaktstrand, in Leeuwarden: tussen bloot en bedekt
In dit artikel:
Aan de Groene Ster in Leeuwarden ligt een besloten naaktstrand, verscholen achter een heuvel die nieuwsgierige blikken tegenhoudt. Voor deel drie van een naaktrubriek bezocht de auteur dit grasveld op een zonnige zaterdagmiddag: een plek waar bloot en gekleed nauwelijks gescheiden zijn en waar theoretisch duizenden mensen terechtkunnen, maar die nu ongeveer vijfentwintig stel blote billen herbergt, verspreid over het veld.
De sfeer is overwegend rustig en gemoedelijk. De meeste bezoekers zijn boven de veertig; op de dag van het bezoek waren er slechts enkele vrouwen aanwezig. Veel mensen zonnen, lezen of zwemmen, enkele staan wat rond te kijken. Een vaste bezoeker, Tjipke Tasma (66) uit Leeuwarden, gaat vrijwel dagelijks in de zomer en soms in de winter naar het strand. Voor hem is naaktrecreatie geen seksuele aangelegenheid maar een bevrijdende gewoonte; hij onderscheidt zichzelf liever als naaktrecreant zonder filosofie. Hij benadrukt dat seksueel gedrag hier niet thuishoort en dat de ongeschreven regels op het naaktstrand hetzelfde gelden als op het gewone strand.
De grens tussen publiek en privé is op zo’n locatie vaag: in tegenstelling tot een ommuurde sauna of een nudistencamping, lopen geklede en naakte mensen hier dicht bij elkaar. De heuvel biedt veel bezoekers een veilig gevoel; vaste gasten houden in de praktijk toezicht en wijzen overtreders op de gedragsregels, omdat er geen officiële handhaving is. Bezoekers die storen krijgen soms een informatief briefje waarin kort wordt uitgelegd dat naturisme draait om respect en niet om seksualiteit.
Er zijn weinig voorzieningen: er zijn geen toiletten bij het naaktveld; wie moet, wordt verwezen naar het textielstrand en een buitengewoon zelden geopende toiletvoorziening. Kleinere incidenten uit het verleden—de plek is vroeger soms gebruikt als ontmoetingsplek voor homo’s, wat voor overlast zorgde—zijn volgens vaste bezoekers onder controle zolang bezoekers zich aan de codes houden.
Voor de auteur, die voor het eerst bloot ging zonnen, voelde het veld uiteindelijk stil en kalm: geen luide muziek of spelende kinderen, alleen wind door het gras en kievitengeluid. De ervaring stelde hem op zijn gemak en bevestigde het beeld van het naaktstrand als een laagdrempelige, rustige plek voor wie dat wil proberen.