Met de kinderen op de tribune mikt Jorrit Bergsma (40) als 'de oudste' op nieuwe olympische successen
In dit artikel:
Jorrit Bergsma staat voor zijn vierde Olympische deelname, ditmaal in Milaan, en viert dat hij begin deze week 40 jaar werd. Voor het eerst beleven zijn kinderen Brent (7) en Barbara (5) de Spelen bewust mee vanaf de tribune, iets wat hem extra motiveert en het toernooi voor hem persoonlijk belangrijker maakt dan alleen sportprestaties. De familie is aanwezig; zijn vrouw Heather, zelf voormalig wereldtopper uit de VS, zorgt vooral voor de opvoeding sinds ze haar schaatsloopbaan beëindigde om moeder te worden.
Sportief is Bergsma nog steeds relevant. Dit seizoen werd hij voor de achtste keer nationaal kampioen op de 10 kilometer, en hij rijdt op een niveau dat hem ook op internationale dagen kansrijk maakt. Tegelijk erkent hij dat de stappen vooruit kleiner zijn dan vroeger: verbetering komt nu meer via finetuning — hogere wattages op training, een scherpere focus op arbeid-herstelsverhoudingen en meer slimme planning — dan via grote trainingssprongen. Zijn lange samenwerking met trainer Jillert Anema (op één moment werkte hij twee jaar onder Jac Orie) blijft bepalend voor die aanpak: consistent trainen levert op de lange termijn resultaat, maar met de leeftijd komen nieuwe accenten.
Bergsma blikt met tevredenheid maar ook realisme terug op zijn olympische geschiedenis: de gouden 10 km in Sotsji (2014) is het absolute hoogtepunt, Pyeongchang (2018) leverde een zilveren plek op de 10 km en in Peking (2022) liep het minder—vierde en vijfde plekken—in een sportzware, door corona gekenmerkte editie. Die editie maakte ook duidelijk dat de 10 kilometer niet langer een zuiver Nederlandse aangelegenheid is; de internationale concurrentie is sterk toegenomen. Namen als Davide Ghiotto, Casey Dawson, Metoděj Jilek, Vladimir Semerunnyi en sterke Noren (plus de Fransman Loubineaud) illustreren dat gold-medaille-uitdagingen groter zijn geworden. Bergsma gelooft er echter nog in: op een goede dag kan hij nog steeds voor goud meedoen, en hij voelt dat er meer in zit dan zijn recente ritten toonden.
De komst van Brent en Barbara veranderde Bergsma’s prioriteiten. Waar vroeger alles om schaatsen draaide, staat nu het gezin op de eerste plaats; sportprestaties krijgen relativeringsvermogen. De kinderen zijn opgegroeid met trainingen en videos van ouders op het ijs en natuurijs — de Sochi-wedstrijd en baanrecords in Thialf worden veel bekeken — en bootsen hun ouders na met helmpjes, skelters en zelfs het matje-kapselje van papa. Brent toont vooral sprintdrang; of dat talent op lange baan blijft, is nog afwachten, maar plezier staat voorop.
Heather Bergsma (geb. Richardson) is voor Bergsma een bron van trots. Zij beleefde een indrukwekkende carrière: als enige vrouw wereldkampioen op 500, 1000 en 1500 meter én sprint; haar wereldrecordrunnen samen met Brittany Bowe in 2015 (Calgary en Salt Lake City) behoren tot de mooiste hoofdstukken van die periode. Haar bronzen medaille op de ploegenachtervolging in Pyeongchang — na teleurstellende individuele prestaties — was voor Jorrit emotioneel bijzonder.
Ook buiten het ijs is er saamhorigheid: Bergsma’s vrienden en ploeggenoten vieren de aanloop naar Milaan met een ‘Matties’-cultuur (het karakteristieke matje-kapsel) en zelfs een ludiek liedje op Spotify genaamd “Matties naar Milaan”, dat in zijn dorp en bij schoolkinderen in de smaak valt. Dat sociale draagvlak geeft extra energie in aanloop naar de Spelen.
Kortom: Bergsma begint Milaan als routinier met jaren ervaring, nog steeds fysiek competitief en mentaal wijzer door gezinsleven en ouder worden. De combinatie van persoonlijke motivatie, een doordachte trainingsaanpak en familie-aanwezigheid maakt deze olympische campagne voor hem niet alleen een sportieve uitdaging, maar ook een betekenisvol familiegebeuren.