Mediteren met de sprinkhaanvogel

In dit artikel:

Predikant Teunard van der Linden bracht een koude week door op Terschelling en noteerde in zeven dagen ruim tachtig vogelsoorten. Op de Boschplaat hoorde hij zelfs een sprinkhaanzanger — een kleine, zeldzame zangvogel wiens roep aan krekelgezoem doet denken — dankzij identificatie met een Bird ID-app. De waarnemingen gebeurden langs duinen, in bossen, in weilanden en langs de Waddenzeekust; het scala liep van eenden en ganzen tot rietzangers, weidevogels en wadlopers zoals scholeksters, tureluur en rosse grutto.

Van der Linden beschrijft intieme scenes: eidereenden met jongen die in gezamenlijke crèches op zee dobberen en zich tegen meeuwen beschermen, kieviten die kwetsbaar op het land zijn, en opvallende soorten zoals de roodborsttapuit die dicht bij mensen lijkt te poseren. De auteur reflecteert op hoe vogels elk hun eigen levenswijze en karakter hebben — soms bijna menselijk in gedrag — en hoe hun geluiden verlangen naar de zomer oproepen.

Naast natuurobservaties valt zijn reis ook samen met contemplatie: vanaf het Wad zag hij de kerktorens van Harlingen als een fata morgana en verbond die ervaring met Bijbelse beelden over Gods zorg voor alle schepselen. Voor hem bieden zulke momenten zowel esthetische vreugde als geestelijke voeding; wie zich somber voelt, raadt hij aan even stil te staan bij de "sprinkhaanvogel" als aanleiding tot meditatie. Teunard van der Linden is predikant in Harlingen.