Marrit Leenstra uit Wijckel keert bij de Olympische Spelen in haar 'eigen' Italië even terug op de ijsbaan

donderdag, 5 februari 2026 (19:57) - Leeuwarder Courant

In dit artikel:

Marrit Leenstra keert tijdelijk terug naar de schaatsbaan tijdens de Olympische Winterspelen in Milaan (Milan‑Cortina 2026). De voormalig toprijdster, die haar actieve carrière na Pyeongchang 2018 beëindigde, woont sinds 2020 met haar man, de Italiaanse olympisch kampioen van 2006 Matteo Anesi, in Baselga di Pinè. Hun dochter Melissa (4) en zoon Riccardo (2) groeien tweetalig op; bij bezoek aan opa en oma spreken ze soms even Fries of Nederlands.

Voor de Spelen werkt Leenstra als Athlete Service Coördinator op de olympische schaatsbaan in Milaan. Ze geeft leiding aan vrijwilligers, coördineert wie atleten begeleidt naar middenterrein en dopingcontroles, en zorgt dat de praktische afhandeling voor rijders soepel verloopt. Haar ervaring als ex-schaatser helpt daarbij: ze kent veel collega’s nog persoonlijk, al moet ze soms passen bij namen van buitenlandse rijdsters. Haar ouders zijn naar Italië gekomen om op de kinderen te letten, omdat Anesi deze winter als coach van het Italiaanse team vaak onderweg is.

Thuis in Baselga zijn de faciliteiten beperkt: de lokale ijsbaan was twee jaar gesloten voor verbouwing, dus Leenstra heeft weinig tijd om trainingen te geven. Wel geniet ze van eenvoudige momenten met het gezin — ze liet een filmpje zien van een speelse teampursuit op natuurijs, waarbij de kinderen als kop en middenrijders fungeerden. Dat soort beelden markeren de balans tussen haar sportverleden en het gezinsleven dat ze nu leidt.

De olympische sfeer roept herinneringen op aan haar eigen hoogtepunten: goud in de teampursuit in Sotsji 2014 en een langverwachte bronzen medaille op de 1500 meter in Pyeongchang 2018. Thuis liggen die medailles zichtbaar, maar voor de kleintjes hebben ze nog weinig betekenis — zelfgemaakte medailles van school zijn populairder.

Hoewel Leenstra zich weer betrokken voelt bij de sport en plezier heeft in haar rol, blijft ze diplomatiek over loyale voorkeuren tijdens de Spelen: loyaal aan haar nieuwe thuisland en het Nederlandse verleden tegelijk, en voorzichtig met welke vlag ze straks luid toegejuicht ziet worden.