Marilène (53) uit Heerenveen bracht kleur in het leven van velen
In dit artikel:
Marilène Wezenaar (geboren 21 september 1972 in Zwolle) was een bekende en geliefde verschijning in Heerenveen; elke zaterdag fietste ze zingend door het centrum, pet achterstevoren, op weg voor een puzzelboekje en een taartje bij de Hema. Ondanks dat zij met het syndroom van Down en een aangeboren hartafwijking werd geboren — artsen voorspelden aanvankelijk maar een paar levensjaren — onderging ze als kind een risicovolle openhartoperatie en groeide uit tot een levenslustige, onderzoekende vrouw.
Op de Duisterhoutschool in Heerenveen ontmoette Marilène in 1989 Geert de Vries; zij werden onafscheidelijk. Toen het moment kwam om zelfstandig te wonen, koos ze meteen: “dan met Geert”, volgens haar moeder. Met steun van beide ouderparen en begeleiders ontstond Stichting Lichtpunt en gingen ze in een groepswoning samen wonen. In 2001 vierden ze hun verbondenheid met een groot verlovingsfeest — een feestelijke dag vol familie, vrienden, buren en begeleiders.
Werken en structuur waren belangrijk voor Marilène. Ze voelde zich thuis bij het industriecentrum in Gorredijk en bij dagbesteding het Drukpunt in Heerenveen: activiteiten als puzzels, vouwen, schroefjes tellen en koffiedrinken vulden haar dagen. Voor SC Heerenveen hielp ze via Sportsupport Sportstad met tribunes schoonmaken en shirts vouwen; ze kende veel spelers en trainers. Muziek en feestjes waren haar grote passie: op woonlocaties was zij vaak de gangmaker, hield graag toespraakjes om mensen te bedanken en maakte van elk weekend soms een kleine show — graag met een stofzuigerslang als microfoon voor haar favoriete nummers.
Marilène was sociaal en alert op anderen; haar opgewekte aanwezigheid opende vele harten. Tegelijkertijd kreeg ze veel liefde en steun van familie, buren en begeleiders die haar jaren volgden door verhuizingen en levenswisselingen heen. In 2022 kwam groot verdriet: eerst overleed haar vader, een maand later stierf Geert. Dit verlies leek het begin van een achteruitgang; haar wereld werd kleiner, woorden kwamen moeilijker en er ontwikkelde zich dementie. Uiteindelijk verhuisde ze naar een gespecialiseerde afdeling van Anna Schotanus voor mensen met een verstandelijke beperking en dementie.
Tot aan het einde bleef haar liefde voelbaar. Haar zus Melinda vertelde hoe Marilène soms reageerde met glimmende ogen en een omhelzing, gevolgd door woorden uit het diepst van haar hart: “ik hou van je.” Marilène overleed op 12 januari op 53‑jarige leeftijd. Haar zus benadrukte dat ze misschien niet het beeld van maatschappelijk succes voldeed, maar dat Marilène door haar manier van zijn het leven van velen heeft verrijkt.