Marijke Groenewoud en Mike Dogterom zijn gelukkig in Grou, de liefde én de sport. 'We gunnen elkaar alles'

vrijdag, 14 november 2025 (20:43) - Leeuwarder Courant

In dit artikel:

Mike Dogterom (25) en Marijke Groenewoud (26) vormen al bijna tien jaar een koppel waarin topsport en dagelijks leven nauw verweven zijn. Groenewoud is een gevierd marathon- en langebaanschaatsster met NK-, EK- en WK-titels; Dogterom is voormalig schaatser die tijdens de coronaperiode de overstap naar het wielrennen maakte en dit jaar als lid van OWC-AWV De Zwaluwen Nederlands kampioen werd bij de elite-zonder-contract.

Ze wonen sinds ongeveer tweeënhalf jaar in een twee-onder-een-kapwoning aan de rand van Grou, waar een goed uitgeruste garage fungeert als werkplaats voor hun fietsen. Dogterom werkt vier halve dagen per week als monteur en verkoopadviseur bij Joop Zandberg Rijwielen, leerde zichzelf mechaniek aan en onderhoudt samen met Marijke hun materiaal. De woning is na een ingrijpende verbouwing grotendeels door familie en vrienden afgewerkt; beiden hielpen mee waar mogelijk.

Hun relatie ontstond toen ze in hetzelfde team zaten, en de gedeelde ambitie om topsporter te worden verbond hen. Ze vullen elkaar aan: Groenewoud staat bekend om haar eerlijkheid en familiegerichtheid, Dogterom om zijn doorzettingsvermogen. Door tegenstrijdige wedstrijdschema’s en seizoenen zien ze elkaar vaak op onregelmatige tijden en zijn vakanties gezamenlijk zeldzaam.

Sportief maakte Dogterom een belangrijke ontwikkeling na zijn omschakeling naar de weg: na jaren worstelen — deels door onbehandelde inspanningsastma en valpartijen door positioneringsfouten — behaalde hij overwinningen zoals de Zuiderzeeronde, een tweede plaats in de Omloop van Ooststellingwerf en vooral de nationale titel in Roden. Hittetrainingen in een zelfgebouwd tuinhuis waren cruciaal voor zijn prestaties tijdens warme omstandigheden; zijn kampioenstrui hangt nu ingelijst in de garage. Groenewoud blijft doorgaan op wereldniveau; dit seizoen is zij onder meer op pad voor de World Cup in Salt Lake City en heeft ze ijkpunten richting de Winterspelen van Milaan 2026.

Voor volgend seizoen zoekt Dogterom verdere stappen richting het profcircuit: hij verblijft in december en januari in Calpe (Spanje) om te trainen en rijdt daarna enkele vlakke wedstrijden voor het Spaanse clubteam Grupo Eulen-Amenabar, in de hoop via die weg doorgang naar een beroepsploeg te vinden. Groenewoud steunt zijn ambitie; mocht het niet lukken, overweegt Dogterom later een eigen fietsenzaak, iets waar hij nu praktisch al mee oefent als ploeggenoten langskomen voor onderhoud. Hun relatie blijft draaien om wederzijds begrip voor het leven als topsporter en de gedeelde passie voor hun materieel.