Man (46) uit Hurdegaryp verstopt zich in slaapkamerkast van zijn ex. 'Er zijn films over dat soort situaties gemaakt'

dinsdag, 17 maart 2026 (12:12) - Leeuwarder Courant

In dit artikel:

Een man die 28 jaar samenwoonde met zijn partner en vijf kinderen kreeg, verschijnt voor de rechtbank in Leeuwarden omdat hij cameras plaatste in het huis van zijn ex en zich later in haar kledingkast verstopte. Na het einde van de relatie eind augustus 2025 ontdekte de vrouw gaten in ondergoed en vernielde kleding. Bij nader onderzoek vond ze twee camera’s in haar slaapkamerkast en één in de woonkamer; beelden leidden tot aangifte. De man geeft toe dat hij de woning af en toe (ongeveer twee à drie keer per week) op afstand bekeek en zegt dat hij het deed om de kinderen in de gaten te houden en te horen of zijn ex slecht over hem sprak, niet om te gluren.

Na de aangifte werd hij aangehouden en later vrijgelaten onder voorwaarden: afstand houden en geen contact. Hij verbleef korte tijd op een vakantiepark (waar hij werd weggestuurd vanwege wangedrag) en woont nu bij zijn moeder. Vlak voor kerst overtrad hij het contactverbod door via een achterraam het huis binnen te dringen en zich in de slaapkamerkast te verstoppen; de vrouw vond hem daar en de kinderen joegen hem weg. Hij werd opnieuw gearresteerd en zat enige tijd in de gevangenis in Veenhuizen.

De officier van justitie spreekt van continulijk achtervolgingsgevoel bij het slachtoffer en eist 160 dagen celstraf (waarvan 120 voorwaardelijk) minus 40 dagen detentie, 150 uur werkstraf en een contactverbod van vijf jaar. De verdediging, advocaat Geralt Pots, erkent dat er “stomme dingen” zijn gedaan en pleit tegenbewijsmatig vrijspraak voor de vernielingen en voor een korter contactverbod (twee jaar), wijzend op een geringe recidivekans volgens de reclassering. De verdachte betuigt in tranen spijt. De rechtbank doet uitspraak op 30 maart.

Context: het dossier betreft elementen van huiselijk stalken, illegale observatie en huisvredebreuk — feiten die vaak leiden tot zowel straf als beschermende maatregelen richting slachtoffers en kinderen.