Lapte Jezus wetten aan zijn laars?

In dit artikel:

In de evangeliën ontstaat regelmatig de indruk dat Jezus botste met de Joodse wet, vooral met de spijs- en reinheidsregels. Toch laat deze tekst zien dat die indruk niet eenvoudig is: volgens veel uitleggers moet Jezus juist worden begrepen binnen de Joodse context van zijn tijd, met kennis van zowel de wet van Mozes als de latere uitleg daarvan. De auteur wijst erop dat populaire christelijke uitleg Jezus vaak neerzet als iemand die afstand nam van een wettisch Jodendom, maar dat zo’n lezing bij nauwkeurige lezing van de evangeliën wringt.

Centraal staat Marcus 7:19, waar in de NBV21 staat: “Zo verklaarde Hij alle spijzen rein.” Dat lijkt te betekenen dat Jezus de voedselwetten afschafte. Maar binnen hetzelfde hoofdstuk bekritiseert Jezus juist de farizeeën omdat zij menselijke tradities boven Gods wet zetten. Daardoor lijkt Marcus zichzelf tegen te spreken. Sommige uitleggers denken daarom dat vers 19 een latere toevoeging is of vooral op een latere christelijke situatie slaat, waarin niet-Joodse gelovigen zich al niet meer aan die regels hielden.

De auteur pleit voor een andere benadering: Jezus heft de Tora niet op, maar plaatst geboden in een rangorde en legt nadruk op de bedoeling ervan. Ook een passage in Lucas 11 wordt zo uitgelegd: Jezus zegt daar niet dat reinheidsregels geen rol meer spelen, maar dat innerlijke zuiverheid en zorg voor de armen zwaarder wegen dan uiterlijke rituelen. Daarmee verschijnt Jezus niet als wetsafschaffer, maar als een originele Joodse leraar die de wet op een diepere manier uitlegt.