Lampenkap van olifantenpoep maken is niet het probleem, het rendabel maken wel. In Emmen helpen ze daarbij
In dit artikel:
Greenwise Campus in Emmen leidt het project plesTic Ready, een samenwerkingsverband van bedrijven, kennisinstellingen en overheden uit Noord-Nederland dat onderzoekt welke belemmeringen ondernemers tegenkomen bij het ontwikkelen en op de markt brengen van duurzame, circulaire kunststoffen. Het consortium omvat onder meer NHL Stenden, Hanzehogeschool Groningen, de Rijksuniversiteit Groningen, bedrijvencollectief SUSPACC, regionale circulaire initiatieven, de drie provincies (Drenthe, Fryslân, Groningen) en de gemeenten Emmen en Heerenveen. PlesTic Ready loopt binnen het EFRO-programma Noord-Nederland 2021–2027 en wordt mede gefinancierd door het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling.
De naam plesTic staat voor zeven thema’s waarop het project zich richt: Policy (beleid en regelgeving), Logistics (grondstoffenketen en LCA’s), Economics (financiering en concurrentie), Social Acceptance (gedragsverandering), Technology (recycling en biobased productie), Innovative design (design voor hergebruik/recycling) en Corporate/Community (governance en ketensamenwerking). Projectleider Martijn Beljaars benadrukt dat technologie vaak niet het grootste knelpunt is; het gaat vooral om het op orde krijgen van wetgeving, logistiek, financiering, acceptatie en ontwerp om innovatieve producten daadwerkelijk in de markt te krijgen.
De aanpak is vraaggericht: partners inventariseren waar bedrijven in duurzaam Noord-Nederland tegenaan lopen, en combineren gelijksoortige knelpunten om gezamenlijk oplossingen en interventies te ontwikkelen. Voor elk van de zeven thema’s wordt de afstand tot de markt in kaart gebracht (TRL-achtig), inclusief benodigde expertise en stappen om die kloof te verkleinen.
PlesTic Ready volgt twee parallelle routes: verbeteren van recycling van bestaande kunststoffen en het inzetten van bio-gebaseerde grondstoffen. Twee concrete projecten illustreren de werkwijze. In REPACK+ werkt het consortium samen met grote supermarkten om te onderzoeken of verpakkingsfolie en bigbags traceerbaar kunnen worden teruggehaald, gereinigd en hergebruikt. Huidige voedselveiligheidsregels dwingen vaak tot gebruik van virgin plastic; REPACK+ probeert via testen en certificeringsroutes (foodcontact approval) hergebruik mogelijk te maken, of anders toepassing in niet-voedselproducten.
Een ander project verwerkt olifantenmest van Wildlands Emmen: vezels uit de mest worden gedroogd, vermalen en gemengd met bioplastics zoals PLA of PHA en verwerkt via 3D-printen tot lampenkappen. In 3D-geprinte objecten bedraagt het aandeel mestvezel ongeveer 10–15 procent; bij geperste platen kan dat oplopen tot 30–40 procent. De lampenkappen stonden tijdens WILDnights tentoon; NHL Stenden verzorgde de materiaalverwerking.
Beljaars noemt de financiële realiteit een groot obstakel: circulair materiaal is vaak tot circa 25 procent duurder dan virgin alternatieven, waardoor vraag en productie zich niet kunnen opschalen — een klassiek kip-en-ei-probleem. Als belangrijke hefboom ziet hij een EU-breede bijmengverplichting (bijvoorbeeld minimaal 10 procent gerecycled materiaal). Europese regelgeving zou zowel producenten binnen Europa stimuleren als importproducten aan dezelfde eisen onderwerpen, waardoor een eerlijker speelveld ontstaat en ondernemers meer durven te investeren.
Kortom, plesTic Ready probeert door een breed, multidisciplinair netwerk niet alleen technologische oplossingen te versnellen, maar vooral de randvoorwaarden — beleid, logistiek, economie, acceptatie en organisatie — te verbeteren zodat duurzame en biobased plastics in Noord-Nederland serieuzer en sneller kunnen doorbreken op de markt.