Lampenkap van olifantenpoep maken is niet het probleem, het rendabel maken wel. In Emmen helpen ze daarbij
In dit artikel:
Greenwise Campus in Emmen is penvoerder van plesTic Ready, een project dat onderzoekt welke obstakels bedrijven in Noord-Nederland tegenkomen bij het ontwikkelen en vermarkten van circulaire en biogebaseerde kunststoffen. Het consortium bestaat uit kennisinstellingen (NHL Stenden, Hanzehogeschool Groningen, Rijksuniversiteit Groningen), bedrijfscollectief SUSPACC, regionale samenwerkingsverbanden (Circulair Groningen Drenthe, Vereniging Circulair Fryslân), de provincies Drenthe, Fryslân en Groningen en de gemeenten Emmen en Heerenveen. PlesTic Ready valt onder EFRO Noord-Nederland 2021–2027 en wordt mede gefinancierd vanuit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling.
Het project richt zich niet alleen op technologische ontwikkelingen, maar wil een brede, vraaggestuurde aanpak toepassen die ook wet- en regelgeving, logistiek, financiering, gedragsverandering en ontwerp omvat. De naam plesTic symboliseert zeven aandachtsterreinen: Policy (beleid en regels), Logistics (grondstoffenketens en LCA’s), Economics (financiering en marktdynamiek), Social Acceptance (gedrag en acceptatie), Technology (recycle- en bioprocessen), Innovative design (ontwerp voor hergebruik/recycling) en Corporate/Community (governance en ketensamenwerking). Per thema wordt de huidige positie ten opzichte van de markt in kaart gebracht en worden maatregelen voorgesteld om de technische gereedheid (TRL) te verhogen.
PlesTic Ready volgt twee parallelle routes: recycling van bestaande kunststoffen en inzet van biogebaseerde grondstoffen. Twee concrete pilots illustreren beide sporen. In het REPACK+-project werkt het consortium met grote supermarktketens en professionele bakkerijen om verpakkingsfolie en bigbags terug te nemen, te reinigen en opnieuw in te zetten. Deze toepassing stuit op strikte voedselveiligheidsregels; hergebruik is technisch vaak mogelijk maar vraagt aanpassing van wet- en regelgeving en certificering (foodcontact approvals). De tweede pilot onderzoekt biogebaseerde producten door vezels uit olifantenpoep te verwerken met bioplastics (PLA, PHA) om 3D-geprinte lampenkappen te maken; vanwege technische beperkingen bestaan die voor 10–15% uit poepvezel, bij persen mogelijk 30–40%. Deze kappen waren te zien tijdens WILDnights in Wildlands Emmen.
Een grote belemmering blijft de economische haalbaarheid: circulaire materialen kunnen tot circa 25% duurder zijn dan virgin kunststof, waardoor vraag, productie en opschaling niet van de grond komen — een klassiek kip-en-eiprobleem. Projectleider Martijn Beljaars benadrukt dat beleidsinstrumenten cruciaal zijn; met name een Europese bijmengverplichting (bijvoorbeeld minimaal 10% gerecycled materiaal) zou prikkels geven voor producenten en importregimes gelijk trekken, waardoor marktkansen voor duurzame kunststoffen significant zouden toenemen. Zonder dergelijke Europese beleidssteun blijft opschaling en brede marktacceptatie moeilijk.