Koos van Dijk (81) over Herman Brood, 25 jaar later: 'Ik had eigenlijk verkering met hem'

In dit artikel:

In café Stach bij het Forum in Groningen blikt Koos van Dijk (81) terug op zijn leven als manager en vertrouweling van Herman Brood. In zeven stellingen vertelt hij hoe hij volgens hem onmisbaar was voor Broods carrière, welke offers hij bracht en hoe hij de nalatenschap van de rock- en kunsticoon na diens dood beheert.

Wie en waar: Van Dijk, geboren 28 februari 1945 in Winschoten, begon als dj en caféhouder voordat hij midden jaren zeventig de zakelijke steunpilaar van Brood werd. Brood (Zwolle, 1946–2001) sprong op 11 juli 2001 van het Hilton in Amsterdam; zijn muzikale en artistieke nalatenschap houdt Van Dijk nog dagelijks bezig. Koos woont nu in Amsterdam en is verloofd met burlesque-danseres Donna Rochz (35).

1) Onmisbare rol bij succes
Van Dijk zegt dat hij en Brood een klik hadden: tegenpolen persoonlijk, maar hetzelfde hongerige karakter qua ambitie. Hij benadrukt dat zijn nuchtere leefstijl — geen alcohol, geen drugs — cruciaal was om tours, optredens en de zakelijke kant strak te organiseren, waardoor de muzikale repetities en shows konden doorgaan. De levendige livemuziekscène in Groningen noemt hij een belangrijke kweekvijver voor Broods ontwikkeling.

2) Muzikant vóór kunstenaar
Hoewel Brood wereldfaam verwierf als beeldend kunstenaar, stelt Van Dijk dat de kern van Broods werk en oerkracht in de muziek zat. De podiumenergie, de microfoon- en zangstijl en albums als Street en Shpritsz zijn volgens hem bepalend geweest voor Broods betekenis.

3) Grote risico’s, grote nadelen
Van Dijk erkent dat hij onaanvaardbare risico’s nam — met name tijdens de Amerikaanse tour van 1979, toen hij speed probeerde in te voeren om de tour op peil te houden. Een kist met drugs verdween, waarna optredens, waaronder een cruciaal optreden in The Bottom Line in New York, mislukten en de deur naar verdere doorbraken deels dichtsloeg. Hij verdedigt die keuzes als onderdeel van het streven naar succes, maar erkent dat het levens had kunnen ruïneren.

4) Herhaaldelijk opnieuw uitvinden
Koos moest vaak harde beslissingen nemen: muzikanten wisselden, relaties liepen stuk en hij herstartte meerdere keren bands en projecten. Zijn toewijding aan Broood ging ten koste van privéleven en huwelijk, maar hij bleef steeds de motor achter nieuwe beginnen.

5) Werk na Broods dood
Na 2001 werd Van Dijk vooral beheerder van herinnering en erfenis: bijeenkomsten, merchandise en tributes organiseren, en pogingen om een band met oud-leden en jong talent te formeren. Hij wijst erop dat gebruik van de naam Wild Romance aan familierechten is gebonden; hij benadrukt dat financiële motieven niet de hoofdsache zijn, maar dat toestemming en respect noodzakelijk zijn.

6) Noorderling in hart en nieren
Zijn Winschotense achtergrond typeert hem: nuchterheid, doorwerken, directe aanpak. Die instelling hielp hem in de harde wereld van muziekmanagement en zorgde voor veerkracht.

7) Geen spijt
Ondanks de valkuilen en het verdriet over Broods verslaving en dood zegt Van Dijk dat hij alles opnieuw zou doen: “Ik zou het precies zo weer doen.” Hij waardeert momenten van wederopstanding in Brooods loopbaan en de wereldwijde erkenning — zoals tributes van Frank Black — die laten zien hoe groot Broods invloed bleef.

Kortom, het portret toont een man die achter de schermen aan de touwtjes trok, risico’s nam voor kunst en roem, en decennialang de herinnering aan een complexe, charismatische artiest levend houdt.