Koning, kom later nog eens terug in Dokkum, net zoals in 1986 als W.A. van Buren

In dit artikel:

Willem-Alexander komt naar Dokkum om zijn verjaardag te vieren en de stad wordt daarvoor zichtbaar opgepoetst: straten worden herlegd, slingers en vlaggen hangen langs de route, delen van het Kleindiep worden schoongespoten en zelfs lantaarnpalen zouden een beurt krijgen — soms ook op plekken waar de koning niet eens langsloopt. De brug naar de Helling, het eindpunt van de route, ontbreekt op het moment van schrijven, wat het contrast tussen voorbereiding en alledaagse realiteit benadrukt.

Auteur Nico Zwart, ondernemer en Dokkum-resident, beschrijft hoe zijn kinderen verbaasd reageren op elke verandering en trekt een vergelijking met het vroeger net doen alsof bij een kerkelijk huisbezoek: alles netjes wegstoppen voordat het gezelschap komt. Hij juicht de feestelijkheid en trots op de stad toe, maar mist tijdens zo’n zorgvuldig geënsceneerde ontvangst de échte vragen: hoe gaat het met mensen die hun problemen niet even achter vlaggetjes kunnen verbergen?

Zwart pleit voor een onbevangen gesprek van de koning met gewone bewoners — spontaan, zonder voorafgaande opsmuk — of een terugkeer onder een schuilnaam (zoals in 1986) zodat het paleis een realistischer beeld van Dokkum krijgt.