Kjeld Nuis sluit olympische loopbaan af met brons; of toch niet? 'Dán maak ik me nog wel een keertje kwaad'

In dit artikel:

Voor de tribune met zijn ouders, vriendin Joy, zijn uitgelaten negenjarige zoon Jax en andere familie en vrienden vierde Kjeld Nuis zijn bronzen medaille op de 1500 meter in Milaan alsof het goud was. De 36-jarige Leidenaar maakte na afloop een uitbundige ereronde op ijs — een moment dat door het stadion als pure overwinning werd beleefd en deed denken aan de legendarische viering van Gerard van Velde in Salt Lake City (2002).

Nuis reed een gedisciplineerde race: hij opende in 22,9 en schoof in de rug van zijn directe tegenstander Zhongyan Ning, met wie hij vooraf al rekende op een onderlinge stimulans. Die samenwerking wierp vruchten af; Ning pakte het goud met een tijd die zelfs Jordan Stolz, vooraf grote favoriet, van het stuk blies. Stolz bleef achter met zilver, ontroostbaar maar sportief — zijn coach Bob Corby toonde zich later onder de indruk van Nuis en stelde dat het bronzen eremetaal een gouden glans verdiende.

Voor Nuis is de medaille meer dan resultaat: het is bevestiging van een carrière vol topmomenten en van zijn vermogen om op leeftijd nog mee te doen met de opkomende generatie. Hij noemde deze 1500 meter mogelijk de beste van zijn leven op een laaglandbaan — hij reed rondetijden die hij zelden op dergelijke banen haalde en vergeleek ze met zijn wereldrecord van 1.40,17 in 2019 in Salt Lake City. Tijdens de race schrok hij even van een snelle tussentijd van Michel Wennemars, maar nadat hij Wennemars had gefeliciteerd en een high-five gaf viel de spanning weg en kon hij doordrukken. Het hele optreden riep een déjà vu op met Peking 2022, toen hij ook op indrukwekkende wijze reageerde op een sterke tijd van een landgenoot en er met goud vandoor ging.

Het familiedeel van de avond maakte het extra zwaar emotioneel: Jax wilde meevieren op het middenterrein, maar werd door de Italiaanse beveiliging geweerd — iets dat Nuis zichtbaar raakte. Over de toekomst sprak hij optimistisch: begin dit seizoen tekende hij een „contract voor het leven” en nu hij op hoog niveau blijft presteren denkt hij serieus aan nog één of twee seizoenen, met mogelijkheden als de 1000 meter of deelname aan de team pursuit. Als de volgende Winterspelen in Thialf zouden plaatsvinden, geeft dat hem extra prikkels om door te gaan.

Eerst was er echter tijd voor familie, Joy en zoon Jax — een kostbaar, intiem moment na een avond vol sportieve en persoonlijke voldoening.