'Kijk', zei Gianni Infantino, 'in 2034 wil ik een WK met 200 landen' | column Johann Mast

In dit artikel:

Gianni Infantino duikt opnieuw op bij de schrijver — ditmaal als een van de vele levensechte poppen in de tribune tijdens een WK-wedstrijd. De FIFA-voorzitter legt uit dat hij tientallen afgietsels van zijn hoofd heeft laten maken zodat hij onopgemerkt elders kan zijn; op tv zit telkens een identieke, immobiele man in driedelig pak terwijl de echte Infantino zijn eigen plannen uitwerkt. De auteur herkent pop nummer 21 tijdens Portugal–Congo en ervaart het tafereel als een poppenkast: mensen willen naast hem zitten om op beeld te komen, maar er wordt weinig inhoudelijk gesproken.

Infantino presenteert een ambitieus plan: een WK van 2034 met tweehonderd deelnemende landen. Omdat het aantal erkende staten volgens verschillende tellingen tussen de 193 en 197 ligt, wil hij nieuwe leden regelen — niet alleen kleine soevereine staten zoals Tuvalu (waarover de auteur en bondscoach Foppe de Haan in 2011 al eens op bezoek waren), maar ook regio’s als Lapland, Baskenland en Friesland. De anekdote eindigt met een ironische noot over Foppe, die in 2034 91 zou zijn en dan mogelijk als oudste WK-bondscoach de boeken in kan.

De column is luchtig en satirisch van toon, maar onderstreept kritiek op Infantino’s spektakelzucht en op de manier waarop FIFA-expansie soms wordt gepresenteerd als een show zonder veel serieuze tegenmacht. Het stuk combineert persoonlijke herinneringen (de Tuvalu-trip, de ooit gehouden schaatsbijeenkomsten) met een scherpe observatie over media-aandacht, wereldvoetbalpolitiek en de grens tussen ambitie en absurditeit.