Kerk, school, sport en dorpsvereniging; iedereen weet de sociale antenne van Truus Visser te raken
In dit artikel:
Truus Visser (82) uit Mildam kreeg op 24 april in het Posthuis Theater in Heerenveen een koninklijke onderscheiding voor haar decennialange inzet als vrijwilliger. Haar betrokkenheid reikt van kerkelijke activiteiten tot dorpsleven en sportverenigingen; waar hulp of organisatie nodig is, staat zij klaar.
Ze is vooral bekend van haar jarenlange inzet voor de katholieke gemeenschap in en rond Heerenveen. Vanuit de voormalige Heilige Geestkerk — nu deel van de Petrus en Paulusparochie die ook Wolvega, Steggerda en Frederiksoord omvat — was Truus vijftien jaar voorzitter van de Werkgroep Zieken en Ouderen. In die rol bezocht ze langdurig en persoonlijk parochianen die een steuntje in de rug nodig hadden. Ze benadrukt daarbij het belang van tact en nabijheid: je bent vertrouwenspersoon, maar geen familie; je moet aanvoelen hoe dichtbij je iemand kunt komen. Haar drijfveer vat ze kernachtig samen: „Je wilt toch iets voor een ander betekenen?”
Naast kerkwerk zette ze zich in voor school en sport: ze zat in het bestuur van de school van haar kinderen, maakte een schoolkrant en was jarenlang voorzitter van de supportersvereniging van de Feenstra/UNIS Flyers, waar haar zoons jeugdlid waren. Parttime werk combineerde ze met functies als directieassistente bij Douwe Egberts in Joure en later secretaresse bij OSG Sevenwolden in Heerenveen.
Samen met echtgenoot Bauke speelde Truus ook een grote rol in Oer de Brêge, een christelijk initiatief dat in 1989 als aanloophuis begon. De ontmoetingsplek bood met wekelijkse maaltijden en weekendactiviteiten een veilige omgeving voor kwetsbare mensen; Truus noemt het cruciaal dat zulke plekken een vangnet vormen voor wie tijdelijk buiten de maatschappij lijkt te vallen. In Mildam en Katlijk zette ze zich verder in als dertien jaar voorzitter van de lokale soos.
Al van jongs af aan is de kerk voor haar een thuis: ze zat op een katholieke internaatsschool in Steenwijkerwold en organiseerde later activiteiten zoals de Instuif — dansavonden voor katholieken uit heel Fryslân — en was leidster van de katholieke padvinders. Muziek is een levenslange passie: Truus zingt nog als alt in twee koren, stelt het repertoire samen voor het Caeciliakoor en zong eerder 36 jaar bij het Toonkunstkoor Heerenveen. Ze maakt zich zorgen over de vergrijzing en het gebrek aan instroom in de koren, maar wil zo lang mogelijk doorzingen.
Privé verhuisden Truus en Bauke 38 jaar geleden naar Mildam; ze hebben twee zoons (59 en 55), vijf kleinkinderen en een achterkleinzoon. Hoewel hun kinderen inmiddels niet meer kerkelijk zijn, vinden Truus en Bauke nog regelmatig hun weg naar de Heilige Geestkerk.
De koninklijke onderscheiding kwam niet als totale verrassing — Bauke had al wat voorbereidingen getroffen — maar de erkenning waardeert Truus zeer. Haar verhaal illustreert hoe individuele vrijwilligers vaak het sociale weefsel van kleine gemeenschappen en parochies in stand houden, juist nu kerkelijke verbondenheid en vrijwilligersaanwas in Nederland onder druk staan.