Kan de motor van het geloof ook vervetten en uitval vertonen?

In dit artikel:

Predikant Teunard van der Linden begint zijn werkweek met een autoreis door Fryslân: eerst naar de garage in Ureterp, daarna naar een zorgcentrum in Oosterwolde. De auto had een storing; de vriendelijke garage in Fryslân kon snel helpen, bood koffie aan en las de motor uit. De monteur constateerde dat de motor "vervet" was — waarschijnlijk door extreem zuinig, laagtoerig rijden — en raadde aan een tank lang op hogere toeren te rijden zodat de motor goed heet wordt en aanslag wegbrandt. Met behulp van de bergstand van de automaat zoekt Van der Linden hoge toeren op en ervaart het korte ritje als bijna bevrijdend.

Tussendoor registreert hij kleine nieuwigheden van die ochtend: diesel onder de €2 per liter bij een pomp in Oosterwolde en berichtgeving dat de Straat van Hormuz weer opengaat — aanwijzingen dat kleine gebeurtenissen in verband lijken te staan met grotere ontwikkelingen. In het zorgcentrum bezoekt hij een gewaardeerd gemeentelid dat vanwege revalidatie ver van huis verblijft omdat de plaatsen schaars zijn; Van der Linden zit bij hem in de huiskamer, zingt zacht enkele liederen en praat over het levensboek en herinneringen. Het gesprek en de gedeelde momenten geven beide mannen troost en verlichting.

De auteur gebruikt de autosituatie als metafoor voor geloofsleven en kerkelijke betrokkenheid: net zoals een motor kan vervetten door te weinig belasting, kan ook het geloof 'teruglopen' als het te passief wordt onderhouden. Af en toe op hogere toeren draaien — bijvoorbeeld door ambtelijke taken op te pakken of actief deel te nemen — kan voorkomen dat de spirituele motor stilvalt. Tegelijkertijd hebben stilte en vertrouwen ook hun waarde; zonder brandstof, letterlijk en figuurlijk, kom je nergens.

Van der Linden sluit met een glimlach: de kerk vergoedt wel de gereden kilometers, maar niet de gedraaide toeren. De column verbindt praktische autotechniek en alledaagse ontmoetingen met een reflectie over zorg, dienstbaarheid en de noodzaak van afwisseling tussen rust en daadkracht in zowel autorijden als geloofspraktijk.