Kabinet wil ook verbod op voorrangspositie statushouder, maar doet dat slimmer dan Mona Keijzer | LC commentaar

In dit artikel:

De vraag of gemeenten statushouders voorrang moeten blijven geven bij toewijzing van sociale huurwoningen verdeelt Den Haag. Voormalig minister Mona Keijzer (ex-BBB) pleitte duidelijk tegen die voorrang en diende een wetsvoorstel in dat gemeenten verbood statushouders te bevoordelen. Haar argument: Nederlandse woningzoekenden verdienen minstens hetzelfde kansenbeeld, vooral jonge mensen die nog bij ouders wonen.

De Raad van State verwierp dat wetsvoorstel: het zou het gelijkheidsbeginsel schenden omdat statushouders juist een zwakkere positie op de woningmarkt hebben en minder netwerk om zelf woonruimte te vinden; de voorrangsregeling compenseert die achterstand. Critici van Keijzer vonden dat haar initiatief populistisch was en dat prioritering de wachttijden van andere woningzoekenden slechts marginaal zou verlengen.

Keijzer diende het wetsvoorstel ondanks kritiek toch in, maar haar opvolger als woonminister, Elanor Boekholt-O’Sullivan (D66), trok het vorige week in om een nieuw, bedachtzamer voorstel voor te bereiden. De minderheidsregering deelt de zorg dat de voorrangsregeling knelt omdat andere woningzoekenden te lang wachten, maar kiest voor een praktischer aanpak: afspraken met gemeenten om snel flexibele locaties aan te wijzen voor tijdelijke huisvesting.

Die tijdelijke woningen zijn geen structurele oplossing — ze pakken de kernproblemen niet aan: te weinig nieuwbouw en hoge instroom — maar ze zijn sneller realiseerbaar en kunnen naast statushouders ook Oekraïners en Nederlanders met tijdelijke huisvestingsbehoefte opvangen. Volgens de nieuwe minister is dit een slimmer en sympathieker alternatief dat bovendien minder risico loopt de asielketen te ontwrichten.