Jearl Margaritha, Leandro en Juninho Bacuna: drie Groningers met Curaçao naar het WK. 'Vroeger keek ik met familie, nu staan we er zelf'

In dit artikel:

Curaçao is de verrassing van het wereldkampioenschap: het team van bondscoach Dick Advocaat reist naar de VS met een opvallende Groningse inbreng. Leandro (34) en Juninho (28) Bacuna en Jearl Margaritha (26) — allemaal geboren en opgegroeid in Groningen — behoren doorgaans tot de basiself. Ook oud-international Angelo Cijntje (46) uit Veendam reist mee als performance coach. Het verhaal van de selectie, hun achtergrond en de emotionele drijfveren kwamen naar voren tijdens een gesprek op 26 mei in Hotel Huis ter Duin in Noordwijk, waar Curaçao verbleef tijdens de voorbereiding.

De drie Stadjers kennen elkaar van de Curaçaose gemeenschap in Groningen en van spelen op straat en pleintjes in de stad. Voor hen voelt deelname aan het WK als een jongensdroom die werkelijkheid wordt: jarenlang werk en een gemeenschappelijk geloof — zowel in eigen kunnen als in God — hebben geleid naar het hoogste podium. Het geloof speelt op Curaçao een belangrijke sociale rol en geeft volgens de spelers extra houvast in hun overtuiging dat kwalificatie mogelijk was.

Een belangrijke, maar tragische figuur in de geschiedenis van dit team is doelman Jairzinho Pieter, die op 9 september 2019 onverwacht overleed aan hartfalen in het spelershotel in Port-au-Prince. Pieter werd destijds gezien als gangmaker en een van de eersten die openlijk in de WK-droom geloofde; zijn nalatenschap leeft nog steeds in het elftal. De spelers dragen hem “in hun hart” en noemen hem vaak in hun verhalen over de weg naar het WK.

Sportief staat Curaçao voor een zware eerste krachtproef: op 14 juni begint het toernooi met een ontmoeting tegen viervoudig wereldkampioen Duitsland. Ter voorbereiding speelt de ploeg een afscheidwedstrijd tegen Aruba in Willemstad. De spelers geven aan dat het besef van het grote gebeuren vaak pas zal doordringen als ze in Amerika zijn, maar dat de steun en feestvreugde op het eiland al duidelijk voelbaar is: beelden van mensen in het blauwe shirt, dansend en feestend, laten zien hoe de kwalificatie het eiland in extase heeft gebracht.

Bondscoach Advocaat is relatief ruimhartig wat betreft sfeer en familie: spelers mogen partners en kinderen nabij de selectie hebben. Juninho neemt zijn zoon mee naar Texas, en Leandro reist met zijn vier kinderen; de aanwezigheid van familie benadrukt voor hen de unieke waarde van dit toernooi.

Angelo Cijntje vervult een cruciale technische rol. Als performance coach uit Veendam houdt hij de fysieke belasting in de gaten met hartslagmeters en andere meetinstrumenten en coördineert hij herstel en conditiebouw. Cijntje — zelf ex-international van Curaçao — ziet deze WK-deelname als het resultaat van een proces dat al begon toen de Nederlandse Antillen uit elkaar vielen en Curaçao als zelfstandig voetbalentiteit ging spelen. Hij noemt het “het onhaalbare dat gehaald is” en benadrukt trots en hartstocht als de kern van Curaçaos succes.

Achtergrondschets van de drie spelers:
- Jearl Margaritha groeide op aan de Korreweg in Groningen en doorliep meerdere omwegen in zijn carrière: van jeugdopleidingen bij FC Groningen en FC Emmen via amateurvoetbal naar profclubs in Nederland, Azerbeidzjan, de VS (Phoenix Rising) en recent Beveren in België. Zijn pad kent hobbels, maar hij benut kansen en staat nu op het WK.
- Juninho Bacuna doorliep de jeugd bij FC Groningen, brak door in het eerste elftal en speelde daarna in Engeland (Huddersfield, Rangers, Birmingham), Saoedi-Arabië en Turkije (Gaziantep). Om zichtbaar te blijven voor Curaçaos staf speelde hij recent nog bij FC Volendam.
- Leandro Bacuna speelde onder meer in de Premier League bij Aston Villa (haalde de FA Cup-finale) en later voor Reading, Cardiff en Watford. Na een terugkeer bij FC Groningen vertrok hij opnieuw naar Turkije en staat inmiddels onder contract bij Igdir FK maar woont en traint in Ankara.

Samen vormen deze spelers een mix van internationale ervaring en thuiskleurige verbondenheid. Hun aanwezigheid symboliseert ook hoe kleine gemeenschappen — zoals die van Curaçao in Groningen — cruciaal kunnen zijn voor de nationale ploeg. De selectie wil zichzelf laten zien op het wereldtoneel; voor veel spelers is het WK een kans om sportief te schitteren, en voor het eiland een moment van internationale zichtbaarheid en collectieve trots.