Je moet wel een hart van steen hebben om niet ontroerd te raken door biografisch drama 'I Swear'

In dit artikel:

I Swear (Ik vloek) volgt het waargebeurde verhaal van John Davidson uit het Schotse Galashiels, die begin jaren tachtig op veertienjarige leeftijd de diagnose Gilles de la Tourette krijgt. In een arbeidersgezin zonder kennis van de aandoening veranderen plotselinge motorische en vocale tics—waaronder het ongewild uiten van scheldwoorden—zijn leven: van populaire keeper op school naar sociaal uitgeslotene.

De film toont hoe onbegrip leidt tot vernedering en straf — zowel thuis, op school als bij instanties — met schrijnende scènes zoals een eenzame opsluiting in een politiecel. Johns ouders weten aanvankelijk geen raad en denken dat het pubergedrag wel overgaat, wat de jongen in een existentiële crisis stort.

Als twintiger vindt John uiteindelijk steun: de moeder van een oud-klasgenoot neemt hem in huis en een lokale conciërge geeft hem zinvolle taken en verdedigt hem later zelfs in de rechtszaal. Langzaam groeit hij uit tot een welbespraakte pleitbezorger voor mensen met Tourette en neemt hij deel aan medisch onderzoek; zijn inzet leidt tot het eerste congres voor getroffenen, momenten die zowel komisch als ontroerend zijn.

De speelfilm, geregisseerd door Kirk Jones, is gebaseerd op de BBC-documentaire John's Not Mad (1989) en wordt geroemd als een baanbrekende informatieve film die begrip voor Tourette vergroot. Beelden uit de oorspronkelijke documentaire, waaronder het ontvangen van een koninklijke onderscheiding, verschijnen tijdens de aftiteling.

Voor achtergrondinformatie en lotgenotencontact verwijst de film naar tourette.nl. I Swear draait onder andere in CineSneek, DeBios Drachten en Slieker Film Leeuwarden.