Je mag hier zijn wie je bent en iedereen is welkom - ook kip Truus
In dit artikel:
Predikant Teunard van der Linden vertelt hoe een oude kip, Truus, symbool werd van gastvrijheid en verrassing. Truus verhuisde vanuit Heukelum naar de pastorie in Harlingen omdat haar oorspronkelijke woonplek last had van ratten; in Friesland sloot ze zich moeiteloos aan bij drie bestaande pastoriekippen. De kip is rustig, sociaal en leverde tot voor kort alleen twee eieren tijdens het vorige seizoen — genoeg reden voor de bewoners om haar haar pensioenplaats te gunnen zonder haar aan productienormen te meten.
De auteur gebruikt deze eenvoudige anekdote om een bredere gedachtegang te openen: mensen hebben de neiging de werkelijkheid te ‘framen’ en anderen te objectiveren, wat kan leiden tot eenzaamheid en veroordeling. Hij haalt religieuze en filosofische referenties aan — het bijbelse verbod op beelden, Descartes’ objectivering, en de tegenbeweging van Buber en Levinas — om te betogen dat we meer ruimte moeten maken voor de Ander, ook voor dieren. In zijn pastorie gelden daarom geen strikte eisen van rendement; iedereen mag meedoen ongeacht nut of opbrengst.
De morele pointe komt in een onverwacht moment: Truus legt opeens vier eieren op één dag, een herstel van vruchtbaarheid dat de predikant verbindt met de seizoenen (Genesis 8:22) en met het paasgeheim van nieuw leven. Dat kleine wonder fungeert als oproep om open te staan voor het verrassende en het genezende in het leven, voorbij logica's van verlies en oordelen die mensen en gemeenschappen kunnen verlammen.
Kort gezegd gebruikt Van der Linden het beeld van een gepensioneerde kip om te pleiten voor inclusie, aandacht voor het niet-productieve en voor het verrassende herstel dat ontstaat als we anderen niet reduceren tot hun nut.