Je hebt mensen die na de vakantie in een ruk naar huis rijden. Dat zijn wij niet | column Asing Walthaus

In dit artikel:

Wij zijn niet van die vakantiegangers die in één ruk naar huis rijden; daarom maakten we een tussenstop in Gasthaus Rebstock, een hotel uit 1840 dat in de jaren vijftig in een nostalgisch-Duitse stijl is ingericht. Praktische kamers, veel flets bruin hout, ruime parkeerplaats en een felverlichte eetzaal met wit linnen — Weil am Rhein bleek precies halverwege onze rit en dus de ideale overnachtingsplek.

Bij aankomst controleerde de man bij de bel de boeking, gaf de sleutel en informeerde naar onze nationaliteit — wat hij eigenlijk al van de reservering kon zien. Hij stelde gerust: "We hebben hier voldoende mayonaise." Die opmerking zette de toon; in de eetzaal begroette de ober ons met een menu en een Lasser Premium Pils en bleef het rustig op die maandagavond. Een binnenkomend stel met twee hondjes en een paar andere gasten leverde het kleine tafereel: de ober vroeg hen ook of ze uit Nederland kwamen en maakte, net als bij ons, een opmerking over mayonaise bij de frites — een stereotype dat in dit hotel opvallend vlot werd opgepikt.

Het is een luchtig voorbeeld van hoe nationaliteit en eetgewoonten in grensstreken makkelijk leiden tot herkenbare, soms clichématige gesprekken. En ja: de mayonaise bij de schnitzel met friet bleek uiteindelijk allesbehalve overdreven.