Jammer, maar helaas

In dit artikel:

Wim T. Schippers, die op 10 juni overleed en op 16 juni werd herdacht, laat volgens deze column een veel groter oeuvre achter dan alleen zijn reputatie als provocateur. Voor veel Nederlanders blijft hij vooral de man van *Hoepla* met het eerste vrouwelijke naakt op de Nederlandse televisie, de absurde acties rond een flesje prik in de Noordzee, de pindakaasvloer in museum Boijmans Van Beuningen en zijn onconventionele tv-werk met onder meer Sjef van Oekel en de stem van Ernie in *Sesamstraat*.

De auteur vindt het onterecht dat zijn nalatenschap vaak tot die relschoppersrol wordt teruggebracht. Schippers was vooral een uitzonderlijk sterke schrijver van scenario’s en dialogen, met een groot talent voor taal en timing. Tussen 1978 en 1994 bedacht, schreef en vaak ook regisseerde hij meerdere succesvolle televisieseries, samen goed voor 75 afleveringen, waaronder *Waldolala*, *De Lachende Scheerkwast*, *Op Zoek Naar Yolanda* en *We Zijn Weer Thuis*. Sommige dateren inmiddels van decennia geleden, maar worden nog altijd geprezen om hun inventieve plots en scherpe teksten.

Hoewel Schippers in 1993 al de Kees Holier Scenarioprijs kreeg voor zijn hele oeuvre, stelt de columnist dat zijn vakmanschap in Nederland ondergewaardeerd is gebleven. Zijn dood betekent daarom niet alleen het verlies van een bekende tegendraadse kunstenaar, maar ook van een van de belangrijkste scenaristen die het land heeft voortgebracht.