Is het toeval dat juist onze kinderen katalysator zijn voor de revival van de elpee? | column Wieberen Elverdink

In dit artikel:

Als kind lag Wieberen Elverdink vaak op zijn buik voor de televisie en keek niet zozeer naar het scherm als wel naar een groen, grofleren koffertje naast het toestel. Dat metalen kistje bleek de bewaarplaats van zijn vaders elpees; het openen ervan was spannender dan het daadwerkelijk luisteren. Hij herinnert zich nauwelijks het afspelen — de platenspeler en het tedere neerleggen van de naald zijn beelden die ontbreken — wel een enkele hoes, Jesus Christ Superstar, die als kindscène bleef hangen.

Halverwege de jaren tachtig raakte de elpee op de achtergrond door de opkomst van cassette en cd; de platenkoffer belandde op zolder en verdween uit het dagelijks leven. Recent echter ontstond bij Elverdink weer verlangen toen vrienden op hun telefoon een cadeau toonden: een platenspeler met retro-looks maar moderne techniek, gegeven aan hun 19-jarige dochter. Die reactie deed iets in hem wakker worden. Ook thuis was er een signaal: zijn bijna 16‑jarige dochter zong mee met Hall & Oates — een onverwachte verbinding met de muziek van eerdere generaties.

Elverdink vraagt zich af wanneer je toegeeft aan die nieuwsgierigheid en waarom juist jongere generaties vaak de impuls lijken te geven voor de heropleving van vinyl — geholpen door korte TikTok-clips die oude muziek nieuw leven inblazen. De column sluit af met een simpele vraag: bestaat die oude platenkoffer nog?

Kort samengevat: een persoonlijke reflectie over verloren en hernieuwde belangstelling voor elpees, de rol van familie en jeugdige nieuwsgierigheid in de revival van vinyl, en het nostalgische verlangen dat onverwacht kan terugkeren.