Irma van Beek (66) is sociaal ombudsvrouw van Smallingerland. Dit houdt haar werk in

In dit artikel:

Irma van Beek (66) is sinds april 2023 de sociaal ombudsvrouw van Smallingerland en fungeert als verbindende schakel tussen inwoners en de gemeente. In het afgelopen jaar ondersteunde ze 72 huishoudens bij complexe kwesties waar inwoners vastliepen in de communicatie met gemeentelijke instanties of regels onbedoeld beperkingen opleverden. Ongeveer de helft van deze zaken leidde tot praktische oplossingen, waarbij Van Beek altijd op zoek gaat naar maatwerk, zoals bij een man die dankzij een persoonsgebonden budget alsnog een opvouwbare scootmobiel kon aanschaffen, ondanks landelijke regelgeving die dit niet standaard toestaat.

Van Beek, die al ervaring heeft als sociaal ombudsvrouw in meerdere Drentse en Groningse gemeenten, benadrukt dat ze geen hulpverlener is maar een onafhankelijke luisteraar en vraagontleder. Ze analyseert waar het wringt tussen inwoners en de gemeente en rapporteert haar bevindingen aan de gemeenteraad, zodat raadsleden en ambtenaren gerichter kunnen handelen. Een voorbeeld is de casus van een vrouw met reuma die na januari geen vouchers meer kon krijgen voor een nieuw badpak, terwijl ze dit maanden later door medicijngebruik toch nodig had; Van Beek zorgde voor heropening van het contact en begrip bij beleidsmedewerkers.

Ook speelt zij een cruciale rol in gevoelige en persoonlijke kwesties, zoals het geval van Anita Merkus, die ondanks ernstige neurologische klachten aanvankelijk slechts een tijdelijke gehandicaptenparkeerkaart kreeg, gebaseerd op een keuring met een medisch onevenwichtig advies. Van Beek begeleidde Merkus namens de gemeente in bezwaarprocedures, organiseerde bemiddelende gesprekken en zorgde dat Merkus uiteindelijk een levenslange parkeerkaart toegewezen kreeg, wat voor haar een grote opluchting betekende.

Daarnaast hielp Van Beek gezinnen met jeugdzorgproblematiek, zoals dat van Kees, een jongen met ADHD en autisme. Vanwege wisselende en onervaren begeleiders dreigde hij zonder hulp te komen zitten. Door Van Beeks interventies verbeterde het contact met hulpinstanties en zorgde ze ervoor dat ouders de regie konden nemen in gesprekken, wat leidde tot een stabielere situatie en vooruitgang van Kees op school en in zijn ontwikkeling.

Van Beeks werkzaamheden tonen het belang van een onafhankelijke tussenpersoon in de communicatie en dienstverlening van gemeenten, zeker voor kwetsbare groepen die zich vaak niet gehoord voelen. Haar inzet draagt bij aan meer begrip en maatwerk, waarmee gemeente en bewoners dichter tot elkaar worden gebracht.