'In lintsje? Sit ik wérklik net op te wachtsjen'
In dit artikel:
Jaap Krol krijgt een lintje — al doet hij er alles aan alsof het hem niet raakt. Vorig jaar stond hij al op de nominatie voor Grootofficier in de Orde van de Nederlandse Leeuw, maar die benoeming ging niet door toen de PVV in het kabinet zat; zijn vermeende "linkse hobby’s" (fietskamperen, treinen en te hard rijden) werden als reden genoemd. Dit jaar keert het lintje terug en Krol probeert het nieuws te bagatelliseren tegenover zijn omgeving, met een reeks toneelstukjes en ontwijkende opmerkingen om verrassingen en aandacht te vermijden.
Het praktischer moment valt tijdens een afspraak woensdag in het gemeentehuis om nieuwe paspoorten aan te vragen; zijn vriendin ontdekt het tijdstip en hij geeft met uitvluchten en overdreven nonchalance blijk van zijn ontkenningstactiek. Thuis creëert hij zelfs een hoekje op zolder om het doosje later schijnbaar achteloos weg te gooien. Krol beschrijft hoe hij zulke trucjes vaker ziet: mensen die benoemingen of prijzen kleinpraten en ceremonies die beginnen met "ik hou het kort" maar ontaarden in lange, zelfverheerlijkende speeches — iets wat rond Koningsdag extra opvalt wanneer veel oranjegedoetjes en besturen spreken.
Uiteindelijk loopt het af als een alledaagse bureaucratische scène: wachten in de kale foyer, pasfoto’s laten maken en een vriendin die zegt dat er eerst een andere blouse gekocht moet worden omdat oranje op de foto niet werkt. De tekst is een ironische, herkenbare kijk op het omgaan met publieke erkenning en de sociale ongemakkelijkheden daar omheen.