In 'Genot' van zanger Ricky komen Leeuwarders al ruim twintig jaar een beetje thuis: 'Ik bin un jonge fan ut gasgeve'

In dit artikel:

Ricky van Daalen, een 60‑jarige volkszanger uit Leeuwarden, vierde zaterdag rond het middaguur op de Nieuwestad het meer dan twintigjarige bestaan van zijn lied Genot met een optreden en de uitgave van een gelimiteerde 7‑inch‑single. De plaat is gedrukt in Cambuur‑geelblauw (1000 exemplaren) en heeft op de B‑kant een kampioenslied; initiatiefnemer voor de vinyluitgave was Martijn van Raaij van Source 1 Media.

Het nummer ontstond eind 2005 nadat Van Daalen tijdens een haringhapavond in Groningen was getroffen door een melodie die door de plaatselijke Bert Zwier werd aangekondigd als “Genoat” — oorspronkelijk een lied van Groninger troubadour Ede Staal over garnalen. Ricky kende dat origineel niet en schreef nog diezelfde nacht eigen, Friese/Liivvadders‑gekleurde tekstregels over zijn beleving van Leeuwarden: plekken als de Prinsentuin, de Weaze, de kermis op het Zaailand, vishandel Visser en de Oldehove komen voorbij. Die direct herkenbare beelden maakten Genot gaandeweg tot een soort stadsanthem; het nummer wordt al jaren in het Cambuurstadion gedraaid en bereikte cultstatus.

Van Daalen zegt dat Genot het vliegwiel achter zijn carrière was — rond 2010 zat hij op zo’n tweehonderd optredens per jaar — en het lied bestaat inmiddels in zo’n tien à elf varianten (van merengue tot hardstyle). Tijdens de Nieuwestad‑bijeenkomst zong hij het nummer twee keer, als ballade en als medley; zijn moeder Tineke was erbij en er stond een rij voor gesigneerde singles. Ondanks dat hij veel meer nummers heeft geschreven, is hij niet klaar met Genot: “Ik bin Genot niet sat”, aldus Van Daalen.

Ter context: Ede Staal is bekend in de regio als Groninger zanger‑songwriter die streektaal en alledaagse onderwerpen bezong; de oorspronkelijke “Genoat” verwees letterlijk naar garnalen, iets wat Van Daalen bij zijn bewerking niet overnam.